Эўбэя

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Эўбэя або Нэграпонт (па-грэцку: Εΰβοια) — найбольшы з астравоў Грэцыі ў Эгейскім моры, адлучаецца на поўначы ад берагоў Паўднёвай Тэсаліі Трыкерыйскім пралівам, на захадзе ад Атыкі, Бэотыі і Лякрыды — пралівамі Таляктыйскім і Эўрыпам. Мае доўгую і складаную гісторыю.

Геаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Плошча паверхні востраву — 3.681 км², даўжыня 158 км, шырыня ня больш 40 км. Цягнецца на 170 км уздоўж усходняга ўзьбярэжжа Балканскага паўвостраву, зь якім злучаны мостам.

Берагі абрывістыя, рэльеф горны (вышэй да 1743 м, гара Дырфіс), разьвіты карст. Міжземнаморскія хмызьнякі, лясы.

Вырошчваюць пшаніцу, вінаград, аліўкавыя гаі.

Галоўны горад — Халькіс.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Эўбея // БЭ ў 18 т. Т. 18. Кн. І. Мн., 2004.