Юзэф Мацкевіч

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Юзэф Мацкевіч
Józef Mackiewicz
Юзэф Мацкевіч ў Вільні, да 1939 году
Юзэф Мацкевіч ў Вільні, да 1939 году
Асабістыя зьвесткі
Нарадзіўся Сьцяг Расеі 1 красавіка 1902 (112 гадоў)
Пецярбург
Памёр Сьцяг Нямеччыны 1 студзеня (31 студзеня) 1985
Мюнхэн
Грамадзянства польскае
Літаратурная дзейнасьць
Жанр эсэ, публіцыстыка, мастацкая літаратура
Мова польская
Значныя творы Катынскае злачынства ў сьвятле даумэнтаў (1948)
Катынь. Злачынства без суду і кары (1949)

Юзэф Мацкевіч гербу Божаволя (па-польску: Józef Mackiewicz; 1 красавіка 1902, Пецярбург — 31 студзеня 1985, Мюнхэн) — польскі пісьменьнік, публіцыст, журналіст.

У 19191920 годзе змагаўся з Саветамі з зброях у руках баронячы незалежнасmць Польшчы, пасьля змагаўся з камунізмам як пісьменьнік і публіцыст.

У 1943 годзе са згоды АК прыняў запрашэньне немцаў у складзе міжнароднай дэлегацыі наведаць Катынь, каб ўласнымі вачыма пабачыць парэшткі забітых польскіх афіцэраў. Калі вярнуўся склаў кіраўніцтву падпольля падрабязныя сьведчаньні. Ён ня меў сумненьня, што забойства польскіх афіцэраў зьдзейсьнілі Саветы.

Па сканчэньні вайны вымушаны быў эміграваць на захад. Аўтар выказваньня: «Мы фальсіфікуем рэчаіснасьць ставячы знак роўнасьці паміж немецкай і савецкай акупацыямі. Нямецкая акупацыя робіць з нас герояў, а савецкая робіць з нас гаўно

Зьяўляўся прыхільнікам Вялікага княства літоўскага, і як мага намагаўся прапагандаваць яе на Крэсах, шмат калі не падтрымліваючы паланізацыю. У 1938 г. перайшоў з каталіцкага веравызнаньня на праваслаўе[1].

У адной з анкетаў напісаў:

« Прафесія - пісьменнік. Нацыянальнасць - антыкамуніст. Погляды - контррэвалюцыянер. Мейсца нараджэння - Усходняя Еўропа »

.

Творчасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1931 — Pan poseł i Julia (тэатральная п’еса напісаная супольна з Казімерам Лячыцкім)
  • 1933 — Wileńska powieść kryminalna (чатыры аўтары)
  • 1936 — 16-go między trzecią i siódmą (збор апавяданьняў)
  • 1938 — Bunt rojstów
  • 1942 — Prawda w oczy nie kole (хутчэй заўсё 1943[2])
  • 1944 — Optymizm nie zastąpi nam Polski
  • 1948 — Zbrodnia katyńska w świetle dokumentów z przedmową gen. Władysława Andersa[3]
  • 1949 — Katyn — Ungesuehntes Verbrechen
  • 1951 — The Katyn Wood Murders
  • 1954 — Il massacro della foresta di Katyn
  • 1955 — Droga donikąd (powieść)
  • 1955 — Karierowicz (powieść)
  • 1957 — Dno nieba (książka wydana w Polsce pod nazwiskiem Romana Lutosławskiego; trzecie wydanie ukazało się pod tytułem «Przez północ do tropików»)
  • 1957 — Kontra (powieść)
  • 1962 — Sprawa pułkownika Miasojedowa (powieść)
  • 1962 — Zwycięstwo prowokacji
  • 1964 — Pod każdym niebem (zbiór opowiadań)
  • 1965 — Lewa wolna (powieść)
  • 1969 — Nie trzeba głośno mówić (powieść)
  • 1972 — W cieniu krzyża
  • 1975 — Watykan w cieniu czerwonej gwiazdy
  • 1984 — Droga Pani… (książka zawiera teksty Józefa Mackiewicza oraz Barbary Toporskiej)
  • 1984 — Fakty, przyroda i ludzie
  • 1989 — Ściągaczki z szuflady Pana Boga (wybór opowiadań)
  • 1997 — Katyń. Zbrodnia bez sądu i kary
  • 2001 — Bulbin z jednosielca. Opowiadania i artykuły z lat 1922—1936
  • 2002 — Okna zatkane szmatami. Opowiadania i artykuły z lat 1937—1938
  • 2003 — Nudis verbis. Artykuły i reportaże z lat 1939—1949
  • 2009 — Józef Mackiewicz. Listy, opracowania, wspomnienia, oprac. Zbigniew S. Siemaszko
  • 2009 — Sprawa mordu katyńskiego. Ta książka była pierwsza
  • 2010 — Listy do redaktorów «Wiadomości» (tom zawiera listy Mackiewicza oraz Barbary Toporskiej)

Крынціы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]