Юзэф Пілсудзкі
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
|
|
Гэта — накід артыкула пра палітыка. |
|---|
Юзэф Пілсудзкі (па-польску: Józef Klemens Piłsudski) — польскі маршал і палітык.
Нарадзіўся 5 сьнежня 1867 года ў вёсцы Зулаў (польск. Zułów, літ. Zalavas) Сьвянцянскага павету Віленскай губэрні, у шляхецкай сям'і. У дзяцінстве вызначаў сябе ў якасьці ліцьвіна, а па некаторых зьвестках - і беларусам[1]. Пачаў вывучаць мэдыцыну ў Харкаве, у студэнцкія гады далучыўся да радыкальнай сацыялістычнай арганізацыі "Народная Воля", за што быў адлічаны з унівэрсытэту, пасьля чаго Пілсудзкі вярнуўся у Вільню.
У сьнежні 1886 года Пілсудзкі з братам Браніславам накіраваўся ў Санкт-Пецярбург з мэтай падрыхтоўкі замаха на цара Аляксандра III (1845–1894). 13 сакавіка 1887 года загаворшчыкаў арыштавалі і зьняволілі ў Петрапаўлаўскай крэпасьці ў Санкт-Пецярбургу. У склад групы загаворшчыкаў таксама ўваходзіў брат Леніна Аляксандар Ульянаў. Пілсудзкаму прысудзілі 5 гадоў пазбаўленьня свабоды і дэпартавалі ў Сыбір.
З 1893 года Пілсудзкі становіцца актыўным удзельнікам Польскай Сацыялістычнай Партыі ў межах Расейскай Імпэрыі і адным зь яе кіраўнікоў. Адзінымі мясьцінамі, дзе прыхільнікам Пілсудзкага не перашкаджалі займацца арганізацыйнымі справамі партыі, былі аўстрыйская Галіцыя і некаторыя часткі Сылезіі. Адпаведна і ў час Першай сусьветнай вайны Пілсудзкі адстойваў інтарэсы польскай незалежнасьці на баку Габсбургаў.
Зразумеўшы, што Траісты саюз не падтрымлівае волю і намаганьні да ўсталяваньня неабмежаванай незалежнасьці Польшчы і проста цягне час, Пілсудзкі адмовіўся ад прысягі вернасьці аўстра-вугорскаму імпэратару. Ва ўзаемаадносінах бакоў вызначыўся пералом і неўзабаве, у 1917 годзе, Пілсудзкага арыштавалі ў Магдэбургу нямецкія ўлады. З Магдэбургу ў пачатку 1918 года Пілсудзкі прызначыў Эдварда Рыдзь-Сьміглага галоўным камандантам падпольнай Польскай ваеннай арганізацыі (Polska Organizacja Wojskowa).
У сумятні Лістападаўскай рэвалюцыі было вырашана адправіць Юзэфа Пілсудзкага ў суправаджэньні Гары Графа Кэслера ў Бэрлін, а адтуль цягніком у Варшаву, дзе Пілсудзкага з захапленьнем сустрэла насельніцтва.
Юзэф Пілсудзкі быў першым, хто атрымаў званьне Ганаровага грамадзяніна Баранавіч.
[рэдагаваць] Крыніцы
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Юзэф Пілсудзкі — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
| Кіраўнікі Польскай Рэспублікі | ||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
|
 |
|||||||
| урад на эміграцыі | Уладыслаў Рачкевіч Ι Аўгуст Залескі Ι Рада Трох Ι Станіслаў Астроўскі Ι Эдвард Рачынскі Ι Казімер Сабат Ι Рышард Качароўскі | |||||||
