Ян Серада

Ян Мікітавіч Серада
Старшыня Рады БНР
сакавік 1918 — 14 траўня 1918
Папярэднік:	пасада заснавана
Наступнік:	Язэп Лёсік
Міністар гаспадаркі БНР
21 лютага 1918 — ліпень 1918
Папярэднік:	пасада заснавана
Наступнік:	Тодар Вернікоўскі
Асабістыя зьвесткі:
Нарадзіўся:	1 траўня 1879 в. Задзьвеі, Наваградзкі павет, Менская губэрня, Расейская імпэрыя
Памёр:	пасьля 19 лістапада 1943 СССР, дакладна невядома
Нацыянальнасьць:	беларус
Партыя:	Беларуская сацыялістычная грамада
Адукацыя:	Варшаўскі вэтэрынарны інстытут (1903)

Ян Мікітавіч Серада (Іван, Янка) (1 траўня 1879, в. Задзьвеі, Наваградзкі павет, сучасны Баранавіцкі раён — пасьля 19 лістапада 1943) — беларускі грамадзкі і палітычны дзяяч, пэдагог, публіцыст.

Сябра БСГ. Cтаршыня прэзыдыюму Ўсебеларускага кангрэсу (1917). Старшыня Рады БНР (1918). Сябра ЦК Беларускай партыі сацыялістаў-фэдэралістаў (1918). Уваходзіў у Часовы Беларускі нацыянальны камітэт, прэзыдыюм Найвышэйшай рады БНР (1919—1920).

У 1905—1906 гадах служыў у арміі ў Маньчжурыі; быў мабілізаваны ў час Першай сусьветнай вайны.

Быў арыштаваны ДПУ БССР 4 ліпеня 1930 году ў сувязі са справай «Саюзу вызваленьня Беларусі». Пастановай Калегіі АДПУ СССР ад 10 красавіка 1931 году сасланы ў Яраслаўль тэрмінам на 5 гадоў. Паўторны прыгавор вынесены 27 сьнежня 1941; атрымаў 10 гадоў пазбаўленьня волі. Датэрмінова вызвалены 19 лістапада 1943 году з Краслага (Краснаярскі край). Далейшы лёс невядомы. Па першым прыгаворы рэабілітаваны 10 ліпеня 1988, па другім — 16 студзеня 1989.

У навуцы

Скончыў Варшаўскі вэтэрынарны інстытут (1903). Працаваў вэтэрынарам у Менскай губэрні (1907—1911), тады ж выкладаў у Мар’іна-Горскім сельскагаспадарчым вучылішчы.

Працаваў у Наркамаце земляробства БССР. Навуковы супрацоўнік і загадчык бібліятэкі (1925—1927) Інбелкульту, выкладчык МБПТ (1921—1925). Арганізатар і дырэктар Менскага вэтэрынарна-заатэхнічнага тэхнікума (1923—1924). Дацэнт БСГА у Горы-Горках (ліпень 1925 — сьнежань 1929). Навуковы супрацоўнік Беларускага НДІ сельскай і лясной гаспадаркі (з 1927).

У друку

Публікаваўся з 1914 году (часопіс «Саха»). Выступаў у друку з навуковымі, навукова-папулярнымі і публіцыстычнымі артыкуламі на сельскагаспадарчыя тэмы.

Творы

• Як трэба каваць коні. Мн., 1926;
• Вэтэрынарыя і зоагігіена. Кн. 1-2. Мн., 1927-1928;
• Пабудова сіласаў у калгасах і саўгасах. Мн., 1930.