Ґ
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
| Г выбухное | |||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
 |
|||||||||||||
| Кірыліца | |||||||||||||
| А | Б | В | Г | Ґ | Д | Ђ | |||||||
| Ѓ | Е | Ё | Є | Ж | Ѕ | З | |||||||
| И | І | Ї | Й | Ј | К | Л | |||||||
| Љ | М | Н | Њ | О | П | Р | |||||||
| С | Т | Ћ | Ќ | У | Ў | Ф | |||||||
| Х | Ц | Ч | Џ | Ш | Щ | Ъ | |||||||
| Ы | Ь | Э | Ю | Я | |||||||||
| Састарэлыя літары | |||||||||||||
| Ҁ | Ѹ | Ѡ | Ѿ | Ѻ | Ѣ | ІА | |||||||
| Ѥ | Ѧ | Ѫ | Ѩ | Ѭ | Ѯ | Ѱ | |||||||
| Ѳ | Ѵ | Ѷ | |||||||||||
Ґ, ґ — пятая літара беларускага клясычнага й украінскага кірылічнага альфабэту.
Абазначае ў гэтых мовах выбухны гук [г] ([g]). У старабеларускай мове дадзены гук абазначаўся сродкам двузнака «Кг», прызначанага для трансьлітарацыі лацінскай літары «G g».
Уласна беларускіх словаў зь літарай Ґ амаль няма, толькі гукаперайманьні.
Афіцыйны назоў літары Ґ — «ґе», народная назва — «гэ з гачкам» (з гаплікам).
Этымалягічны г выбухны [рэдагаваць]
|
|
У дадзенай сэкцыі няма спасылак на крыніцы інфармацыі. |
|---|
- Шваґер
- Ґвалт (ад інда-еўрапейскага корню *ǵʰwel-)
- Ґузік
- Ґонта
- Няґеґлы
- Ґірса
- Ґаза
- Лязґ [к]
- Рэзґіны
- Мазґі
- Розґі
- Ґрошы (як варыянт)
- Ґераічны (як варыянт)
- Ґазэта (як варыянт)
- Інтэліґенцыя (як варыянт)
- Ґаблі
- Ґраніца (як варыянт)
- Ґуст (як варыянт)
- Ґрафа (як варыянт)
- Бразґат
- Вэдзґаць
- Возґры
- Абрызґлы
- Плявузґаць
- Аґрэст
- Ґерґетаць
- Цуґлі
- Ґлузд
- Джґаць
- Зґрабны
- Зґрая
- Ґруца
- Ґузы
- Ґабрусь (імя) (як варыянт)
- Цэґла
- Аґата (імя) (як варыянт)
- Ізґой
- Цяґлі
- Лезґінка
- Ґарнец
- Ґанак
- Ґмах
- Ґруґан
Узьнікае фанэтычным шляхам [рэдагаваць]
- Эксґумацыя
- Экзамен
- Анекдот
- Пакґаўз
- Вакзал
