Nokia

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Nokia
Nokia wordmark.svg
Тып Публічная кампанія
Лістынг на біржы NYSE: NOK, HEX:NOK1V
Дэвіз Connecting people
Заснаваная 1865
Разьмяшчэньне Эспаа, Фінляндыя
Ключавыя фігуры Ёрма Аліла (старшыня рады дырэктараў)
Алі-Пэка Каласвуа (прэзыдэнт)
Галіна Вытворчасьць тэлекамунікацыйнага абсталяваньня, IT-індустрыя
Прадукцыя Мабільныя тэлефоны, смартфоны, абсталяваньне для сетак GSM, бесправадныя сыстэмы
Абарачэньне Red Arrow Down.svg €50,722 млрд (2008 год)
Чысты прыбытак Red Arrow Down.svg €4,966 млрд (2008 год)
Лік супрацоўнікаў 123 347 чалавек (2008 год)
Афіцыйны сайт www.nokia.com

Nokia (NYSE: NOK, HEX:NOK1V) — фінская транснацыянальная кампанія, адзін з сусьветных лідэраў у вобласьці мабільных камунікацыйных тэхналёгіяў, кіроўны пастаўшчык абсталяваньня для мабільных, фіксаваных, шырокапалосных і IP-сетак. Добра вядомая сваімі мабільнымі тэлефонамі і смартфонамі, па ўласных зьвестках, у 4 квартале 2007 году займала першае месца ў сьвеце па пастаўках мабільных тэлефонаў.[1] Штаб-кватэра кампаніі знаходзіцца ў Эспаа, горадзе-спадарожніку Хэльсынкі.

Гісторыя кампаніі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пачаткам гісторыі кампаніі лічыцца 1865 год, калі горны інжынэр Фрэдрык Ідэстам (па-фінску: Knut Fredrik Idestam) заснаваў у Тампэрэ, на паўднёвым захадзе Фінляндыі, невялікую папяровую фабрыку. Прыналежная яму кампанія была ў 1871 годзе пераназваная ў Nokia Ab.

Заснаваная ў 1898 годзе кампанія па вытворчасьці гумовых вырабаў Finnish Rubber Works у 1922 годзе атрымала кантроль над кампаніяй Nokia Ab і над заснаванай у 1912 годзе кампаніяй па вытворчасьці кабэляў Finnish Cable Works, а ў 19661967 гадах адбылося зьліцьцё гэтых трох кампаній у адну. Каб гэтая апэрацыя задавальняла тагачаснаму фінскаму заканадаўству, фармальна Finnish Rubber Works і Finnish Cable Works уліліся ў Nokia Ab, самую маленькую з усіх трох.

Аб'яднаная кампанія мела пяць асноўных відаў дзейнасьці: вытворчасьць гумовых вырабаў, кабэляў і электронікі, перапрацоўка драўніны і выпрацоўка электраэнэргіі. З гадамі да іх дадалося некалькі другарадных, напрыклад вытворчасьць паляўнічых стрэльбаў, пластыкаў і хімічных матэрыялаў.

З пачатку 1980-х гадоў Nokia пачала актыўна разьвіваць распрацоўку і вытворчасьць электронікі, чаму спрыяла купля шэрагу электронных кампаній. У 1987 годзе асноўным бізнэсам кампаніі становіцца бытавая электроніка, у прыватнасьці Nokia стала трэцім па велічыні вытворцам тэлевізараў у Эўропе.

У канцы 1980-х Nokia патрапіла ў крызісны стан, чаму спрыяў агульны спад сусьветнай эканомікі. Крызіс быў пераадолены рэструктурызацыяй бізнэсу, адмовай ад большасьці выглядаў дзейнасьці і факусоўкай на новых тэхналёгіях — у прыватнасьці, разьвіцьцём тэлекамунікацыйнага падпадзяленьня.

Як асобная кампанія ў 1988 з Nokia была вылучаная Nokian Renkaat, якая з 1967 зьяўлялася яе «гумовым» падпадзяленьнем. Цяпер Nokian не мае ніякага стаўленьня да Nokia.

У 1989 годзе кампанія прадала фінскаму апэратару Radiolinja абсталяваньне для сеткі GSM, а ў 1992 годзе выпусьціла свой першы ручны GSM-тэлефон Nokia 1011.

У 1994 годзе прэзыдэнт Nokia Ёрма Аліла канчаткова сфармуляваў стратэгію кампаніі: адмова ад старога бізнэсу і фокус на тэлекамунікацыйных тэхналёгіях.

Гэтая стратэгія дазволіла кампаніі стаць найбуйным у сьвеце вытворцам сотавых тэлефонаў: дзель рынка Nokia ацэньваецца ў 40%[2].

У чэрвені 2006 году Nokia і Siemens вырашылі аб'яднаць свае аддзяленьні па вытворчасьці тэлекамунікацыйнага абсталяваньня ў новую кампанію — Nokia Siemens Networks.

Штаб-кватэра кампаніі

Уласнікі і кіраўніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Nokia — найбуйная фінская кампанія. Яе капіталізацыя складае каля паловы сукупнай рынкавай капіталізацыі ўсіх фінскіх кампаній, якія катыруюцца на фондавай біржы — унікальная сытуацыя для разьвітой індустрыяльнай краіны.

Старшыня рады дырэктараў кампаніі — Ёрма Аліла, прэзыдэнт — Алі-Пэка Каласвуа.

Дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Агульная колькасьць пэрсанала Nokia — 66,1 тыс. чалавек (на 30 чэрвеня 2006 году).

Выручка за 2007 год склала €51,1 млрд (у 2006 годзе — €41,121 млрд), чысты прыбытак — €7,2 млрд (€5,488 млрд)[3].

Nokia ў Беларусі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Напрыканцы верасьню 2009 году ў продажы зьявіліся мадэлі тэлефонаў з мэню на беларускай мове.[4]

Nokia ў Расеі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Чыстыя продажы Nokia ў Расеі склалі ў 2006 годзе 1,518 млрд эўра, павялічыўшыся ў параўнаньні з папярэднім годам на 7,7 %. Расея — шосты па аб'ёме выручкі рынак у сьвеце для фінскай кампаніі.

Дасягненьні[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • У 2006 годзе Nokia заняла 20-е месца ў складзеным часопісам Fortune сьпісе самых выбітных кампаній сьвету. Гэта быў лепшы вынік сярод тэлекамунікацыйных кампаній і чацьвёрты вынік сярод кампаній, зьмешчанымі за межамі ЗША.

Цікавыя факты[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Сучасны фірмовы шрыфт Nokia быў распрацаваны дызайнэрам Эрыкам Спайкерманам і завецца AgfaMonotype Nokia Sans. Да зьяўленьня гэтага шрыфта ў рэкляме і інструкцыях па эксплюатацыі тэлефонаў кампанія выкарыстоўвала стыль Agfa Rotis Sans.
  • Nokia можна лічыць найбуйным у сьвеце вытворцам лічбавых фотаапаратаў, бо продажы абсталяваных фотакамэрамі тэлефонаў Nokia пераўзыходзяць продажы лічбавых фотаапаратаў любога з вытворцаў фотатэхнікі.
  • Першы ў сьвеце платны званок па мабільным тэлефоне стандарту GSM быў зроблены па тэлефоне Nokia у сеткі, пабудаванай на абсталяваьнні, вырабленым Nokia. Гэта адбылося ў 1991 годзе ў Хэльсынкі, тэлефанаваў прэм'ер-міністар Фінляндыі Хары Халкеры.
  • Рынгтон Nokia tune заснаваны на мэлёдыі гітарнага твора Gran Vals, напісанага ў 19-м стагодзьдзі гішпанскім музыкам Францыска Тарэга. Першапачаткова рынгтон насіў назву музычнага твора, але атрымаў імя Nokia tune у 1998 годзе, калі стаў трывала асацыявацца з тэлефонамі Nokia.
  • Стандартны гудок, выдаваны тэлефонамі Nokia пры атрыманьні SMS зьяўляецца кодам Морзэ, які азначае «SMS».
  • Стандартная мэлёдыя Ascending код Морзэ фразы «Connecting People».
  • Nokia не выкарыстае лічбу 4 у назвах мадэляў тэлефонаў, прызначаных для азіяцкіх рынкаў, бо ў шматлікіх рэгіёнах паўднёваўсходняй і ўсходняй Азіі лічба 4 лічыцца нешчасьлівай.
  • Nokia часам завуць Aikon (Nokia наадварот). Гэтая назва распаўсюджанае сярод распрацоўнікаў праграмнага забесьпячэньня для мабільных тэлефонаў, бо яно выкарыстоўваецца ў камплектах праграм для распрацоўкі новых прыкладаньняў, уключаючы распаўсюджваны Nokia Symbian S60 SDK і Symbian S80 SDK.

Аб паходжаньні імя кампаніі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Кампанія атрымала сваё імя па назве мясцовасьці, дзе Фрэдрык Ідэстам купіў у 1868 годзе зямлю пад сваю другую папяровую фабрыку.

Маёнтак Нокіа вядома з 1270-х гадоў, хоць першы дакумэнт зь яго згадваньнем датуецца 1505 годам. Цяперашняя Нокіа — мястэчка ў 15 км ад Тампэрэ.

Іншая справа, што назва самой мясцовасьці, як лічыцца, адбываецца ад старадаўняга фінскага слова nois (множ. nokia), што пазначае чорнага собаля, які калісьці вадзіўся ў тых месцах. Калі собаль зьнік, гэтае слова стала пазначаць любога зьвера з чорным мехам, напрыклад куніцу.

Брэнд[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Самым дарагім брэндам у Эўропе 2008 году прызнана фінская кампанія Nokia, такі жа тытул яна заваявала і ў 2007 годзе. Брэнд Nokia ацэньваецца ў 38,283 мільярда даляраў. У параўнаньні з мінулым годам гандлёвая марка падаражэла больш чым на шэсьць мільярдаў эўра.

Другое месца, як і ў 2007 годзе, заняў францускі канцэрн LVMH, які вырабляе прадметы раскошы. Ён каштуе 34,907 мільярда эўра, за год падняўшыся ў кошце амаль на пяць мільярдаў.

На трэцім радку разьмясьціўся мабільны апэратар Vodafone (24,128 мільярда эўра). Брытанская Unilever (21,638 мільярда эўра), якая выпускае спажывецкія тавары, сёлета апусьцілася на дзьве пазыцыі ў сьпісе, займаючы толькі пятае месца. У дзясятку таксама ўвайшлі тэлекамунікацыйныя Telefonica і France Telecom, аўтавытворцы Mercedes-Benz і BMW, а таксама банкі Royal Bank of Scotland і Deutsche Bank.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Q4 2007 Quarterly results
  2. ^ Q4 2007 Quarterly results
  3. ^ Адам Юінг. У Nokia 40 % рынка // Ведомости, № 13 (2035), 25 студзеня 2008
  4. ^ Nokia прапануе тэлефоны з беларускай мовай меню // Наша Ніва

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Nokiaсховішча мультымэдыйных матэрыялаў