Таўрогі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Таўрогі
Tauragė
Таўрогі
Taurage COA.gif
Герб Таўрогаў
Першыя згадкі: 1499
Горад з: 1920
Павет: Таўроскі
Плошча: 13,9 км²
Насельніцтва: 28 042
Часавы пас:
• летні час:
UTC+2
UTC+3
Геаграфічныя каардынаты: 55°15′ пн. ш. 22°17′ у. д. / 55.25° пн. ш. 22.283° у. д. / 55.25; 22.283Каардынаты: 55°15′ пн. ш. 22°17′ у. д. / 55.25° пн. ш. 22.283° у. д. / 55.25; 22.283
Таўрогі на мапе Летувы
Таўрогі
Таўрогі
Таўрогі
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons
http://www.taurage.lt/

Таўро́гі (па-летувіску: Tauragė) — горад у заходняй Летуве. Насельніцтва налічвае каля 28 тыс. чалавек. Горад зьяўляецца адміністрацыйным цэнтрам Таўроскага павета. У горадзе атрымалі разьвіцьцё харчовая, лёгкая, машынабудаўнічая прамысловасьці. Таўрогі знаходзяцца за 63 км на паўночны захад ад Расенаў і за 25 км ад мяжы з Расеяй. Уваходзіць у склад этнаграфічнага рэгіёна Жамойць.

Паводле легенды назва горада мае паходжаньне ад словаў: тур і рог. У даўнія часы людзі, якія зьбіралі на месцы будучага горада грыбы, знайшлі тут рогі тура.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Упершыню горад узгадваецца ў 1499 годзе, калі на месцы будучых Таўрогаў было невялікае паселішча Паджурыс.

Уладальнікам Таўрогаў у пачатку XVI стагодзьдзя быў Барташ, заснавальнік першай ў Жамойці школы (у 1507 годзе). Каля 1550 года частка горада перайшла да Мэльхіёра Шэмёта, які перайшоў у лютэранства. Ён пабудаваў лютэранскую кірху, якая ў 1641 годзе была перабудаваная ў каталіцкі касьцёл. З 1567 годза ў Таўрогах разьмяшчалася мытня. У XVII стагодзьдзі горад перайшоў ва ўласнасьць Радзівілаў. З 1620 да 1669 года горад зьяўляўся сядзібай князя Багуслава Радзівіла. У 1687 годзе уладальніца Таўрогаў Людвіка Караліна Радзівіл (будучая маці караля Яна ІІІ Сабескага), ажанілася з нямецкім прынцам, і пасьля яе сьмерці горад перайшоў ва ўладаньне брандэнбургскага ўладара Фрыдрыха ІІІ Гагенцолера, які з 1701 года стаў Прускім каралём Фрыдрыхам І. Яго стараньнямі мясцовы касьцёл быў адрамантаваны і зноў пераўтвораны ў лютэранскую кірху.

Пасьля трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай Таўрогі трапілі ў склад Расейскай імпэрыі. Расейская царыца Кацярына падаравала горад свайму фаварыту Платону Зубаву, які потым прадаў яго дзяржаве. 21 чэрвеня 1807 года цар Аляксандар І падпісаў тут дамову з Напаліонам, якая пацьцвердзіла пагадненьні ў Тулузе. 30 сьнежня 1812 года у млыне каля Таўрогаў, напаліонаўскі генэрал Ханс Ёрк падпісаў канвэнцыю аб нэўтраліцеце з расейскім генэралам Іванам Дыбічам. Згодна зь ёй прускі корпус напаліонаўскага войска перастаў падтрымліваць французаў.

У 1836 годзе у Таўрогах адбыўся вялікі пажар. У 1846 годзе цар Мікалай І падараваў горад сайму ардынарцу, князю Васільку. У 1864 годзе Таўрогі, праз Коўна, былі злучаны з чыгункай Варшава — Санкт-Пецярбург. У гэты час тут былі пабудаваны цагельня, сьпіртавы завод і два шпіталі. У 1843 годзе Анарэ дэ Бальзак спыняўся ў Таўроскім палацу па дарозе ў Санкт-Пецярбург.

У 1909 годзе колькасьць насельніцтва павялічылася да 5 000 чалавек.

Пад час Першай Сусьветнай вайны ў 1915 годзе горад быў заняты нямецкімі войскамі. Пад час акупацыі немцы пабудавалі чыгунку да Шаўляў.

Пасьля ўваходу Летувы ў склад СССР Таўрогі сталі памежным горадам і 22 чэрвеня 1941 года ён быў заняты нямецкімі войскамі. У выніку вайны тут было разбурана 80% пабудоў. У часы нямецкай акупацыі немцы з дапамогай летувіскай паліцыі забілі каля 900 мясцовых габрэяў.

З 1991 года Таўрогі у складзе Летувіскай рэспублікі.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Таўрогісховішча мультымэдыйных матэрыялаў