Кохаб

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Кохаб
Зорка
Ursa Minor IAU.svg
Простае ўзьняцьцё 14г 50х 42,32580с
Схіленьне +74° 09′ 19,8142″
Адлегласьць 126 ± 3 сьв. гадоў (38,8 ± 0,8 пк)
Бачная зорная велічыня (V) 2,08[1]
Сузор’е Малая Мядзьведзіха
Астрамэтрыя
Прамянёвая хуткасьць (Rv) +16.96[2] км/c
Уласны рух (μ) RA: -32.61[3] mas у год
Dec: 11.42 mas у год
Паралякс (π) 24.91 ± 0.12 mas
Абсалютная зорная велічыня (V) -0.88
Характарыстыкі
Спэктральная кляса K4 III
Паказьнік колеру (B - V) +1.47
Паказьнік колеру (U - B) +1.78
Фізычныя характарыстыкі
Маса 2.2 ± 0.3[4] M
Радыюс 42.06 ± 0.91[5] R
Тэмпэратура 4030 K
Сьвяцільнасьць 390 ± 25 L
Вярчэньне 8 км/с (v sin i)[6]

КохабМалой Мядзьведзіхі) — другая па яркасьці зорка ў сузор’і Малой Мядзьведзіцы, жоўты гігант, бачная зорная велічыня 2,08m, адлегласьць да Зямлі 126 сьветлавых гадоў, тэмпэратура на паверхні 4000 К. У пэрыяд прыблізна з 2000 г. да н. э. па 500 г. н. э. Кохаб была самай блізкай да Паўночнага полюсу сьвета яркай зоркай і мела ролю палярнай зоркі, што адлюстраваны ў яе арабскай назьве Кохаб-эль-Шэмалі (Зорка Поўначы).

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Johnson, H. L. et al UBVRIJKL photometry of the bright stars // Communications of the Lunar and Planetary Laboratory. — 1966. — № 4 (99). Bibcode:1966CoLPL...4...99J
  2. ^ Famaey, B. et al Local kinematics of K and M giants from CORAVEL/Hipparcos/Tycho-2 data. Revisiting the concept of superclusters // Astronomy and Astrophysics. — 2005. — № 430. — С. 165–186. — DOI:10.1051/0004-6361:20041272, Bibcode:2005A&A...430..165F
  3. ^ van Leeuwen, F. Validation of the new Hipparcos reduction // Astronomy and Astrophysics. — 2007. — № 474 (2). — С. 653–664. — DOI:10.1051/0004-6361:20078357 Bibcode:2007A&A...474..653V
  4. ^ Tarrant, N. J. et al Oscillations in ß Ursae Minoris. Observations with SMEI // Astronomy and Astrophysics. — 2008. — № 483 (3). — P. L43–L46. — DOI:10.1051/0004-6361:200809738, Bibcode:2008A&A...483L..43T
  5. ^ Piau, L. et al Surface convection and red-giant radius measurements // Astronomy and Astrophysics. — 2011. — № 526. — P. A100. — DOI:10.1051/0004-6361/201014442, Bibcode:2011A&A...526A.100P
  6. ^ Bernacca, P. L.; Perinotto, M A catalogue of stellar rotational velocities // Contributi Osservatorio Astronomico di Padova in Asiago. — 1970. — № 239 (1)., Bibcode:1970CoAsi.239....1B