Бэатыфікацыя
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Бэатыфікацыя (па-лацінску: beatus — дабрашчасны і па-лацінску: facio — раблю) - у каталіцтве - акт залічэньня таго ці іншага асобы да блажэнных. Была прызнана афіцыйнай катэгорыяй кананічнага права татам Урбанам VIII ў 1653 годзе.
Бэатыфікацыя разглядаецца Царквой як «нізкі ўзровень», пэўны этап у працэсе падрыхтоўкі кананізацыі.
З VIII стагодзьдзя права бэатыфікацыі належыць выключна Папе Рымскаму.
