Часьціна мовы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Часьці́на мовы — гэта няжорсткае мноства самастойных слоў, валодаючых пучком агульных граматычных — марфалягічных і сынтаксічных — якасьцяў, якія адлюстроўваюць агульнасьць іх сэмантыкі [1]. Гл. назоўнік, прыметнік, лічэбнік і інш.

Часьціна мовы можа быць вылучаная толькі на падставе сукупнасьці пэўных крытэраў. Увага надаецца наступным фактарам:

  • што звычайна абазначае пэўная адзінка — прадмет, дзеяньне (дзеяслоў), якасьць і г. д.;
  • у якіх граматычных формах яна можа ўзьнікаць;
  • якія ёй характэрны словаўтваральныя сродкі;
  • якія функцыі яна выконвае ў сказе.

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Супрун 1988, ст. 3.

Лтаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Супрун А. Е. Эволюция системы частей речи в славянских языках: X Международный съезд славистов: Доклады.. — Мн.: Университетское, 1988. — 48 с.