Часьціна мовы
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Часьці́на мовы — гэта няжорсткае мноства самастойных слоў, валодаючых пучком агульных граматычных — марфалягічных і сынтаксічных — якасьцяў, якія адлюстроўваюць агульнасьць іх сэмантыкі [1]. Гл. назоўнік, прыметнік, лічэбнік і інш.
Часьціна мовы можа быць вылучаная толькі на падставе сукупнасьці пэўных крытэраў. Увага надаецца наступным фактарам:
- што звычайна абазначае пэўная адзінка — прадмет, дзеяньне, якасьць і г. д.;
- у якіх граматычных формах яна можа ўзьнікаць;
- якія ёй характэрны словаўтваральныя сродкі;
- якія функцыі яна выконвае ў сказе.
Крыніцы [рэдагаваць]
- ^ [Супрун 1988, 3] Супрун А. Е. Эволюция системы частей речи в славянских языках: X Международный съезд славистов: Доклады. — Мн.: Университетское, 1988. — 48 с.
 |
Гэта — накід артыкула па лінгвістыцы. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
