Даўжыня хвалі

Насамрэч, даўжыня хвалі вымяраецца паміж двума адвольнымі пунктамі, чыі фазы ваганьняў супадаюць, або максымумамі, мінімумамі і вузламі хвалі.

Даўжыня́ хва́лі — адлегласьць паміж двума найбліжэйшымі адзін да аднаго пунктамі, якія вагаюцца з аднолькавымі фазамі. Звычайна даўжыня хвалі вызначаецца грэцкай літарай $\lambda$ (лямбда). Зьяўляецца адной з найболей істотных характарыстык ваганьняў. Вымяраецца ў адзінках адлегласьці: мэтрах і вытворных. Велічыня $k = \frac{2\pi}{\lambda}$, адваротная самой даўжыні хвалі, завецца хвалевым лікам і мае сэнс прасторавай частасьці.

Каб зразумець, чым зьяўляецца даўжыня хвалі, можна ўявіць сабе хвалі, што зьявіліся ад кінутага ў ваду каменя — даўжынёй хвалі будзе зьяўляцца адлегласьць паміж двума найбліжэйшымі хрыбтамі.

Даўжыня хвалі злучаная з фазавай хуткасьцю $v$ і частасьцю $f$ паводле азначэньня. Даўжыня хвалі адпавядае прастораваму пэрыяду хвалі — адлегласьці, якую пункт зь нязьменнай фазай праходзіць за час, роўны пэрыяду ваганьняў $T$, таму справядлівы наступны стасунак:

$\lambda = vT = \frac{v}{f} = \frac{2\pi v}{\omega}$, дзе $\omega$ — кутавая частасьць.

Хвалі дэ Бройля таксама маюць сваё вызначэньне даўжыні хвалі і частасьці, якія залежаць ад імпульса $p$ і энэргіі $E$^

• частасьць: $\nu = \frac{E}{h}$
• даўжыня хвалі: $\lambda = \frac{h}{p}$

дзе $h$ — канстанта Плянка.