Дуча ды Буанінсэнья
Дуча ды Буанінсенья (па-італьянску: Duccio di Buoninsegna; каля 1255, г. Сыена, Італія — 3 кастрычніка 1319) — італьянскі жывапісец.
Заснавальнік Cыенскай школы жывапісу. Зазнаў уплыў італа-бізантыйскага жывапісу і францускай гатычнай мініяцюры. Для яго твораў характэрны асобныя рысы мастацтва Протарэнэсансу. Стварыў алтарныя абразы з арнаментнымі залатымі фонамі, гучнай вытанчанай каляровай гамай («Мадонна са сьвятымі», «Мадонна з шасьцю анёламі», «Мадонна францысканцаў», каля 1280, «Мадонна Ручэлаі», 1285). У галоўным творы — алтарным абразе сыенскага сабора «Маэста» (двухбаковы паліпціх, 1308-11) з выявай Мадонны ў акружэньні святых і анёлаў на пярэднім баку і сцэн пакутаў Хрыста на тыльным баку — імкнуўся надаць большую жыцьцёвасьць і пераканаўчасць традыцыйным кампазыцыйным схемам, перадаць прастору і аб’ём. У 1288 па яго малюнку быў выкананы першы ў Італіі манумэнтальны віграж.
Галерэя [рэдагаваць]
-
«Мадонна францысканцаў»
-
«Мадонна Ручэлаі»
-
«Маэста» (дэталь)
Літаратура [рэдагаваць]
- Brandi С. Duccio. Firenze, 1951
- Carli E. Duccio. Milano, 1962
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Дуча ды Буанінсэнья — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
