Схіленьне (астраномія)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Экватарыяльная сыстэма каардынат. Dec і RA — схіленьне і простае ўзьняцьцё адпаведна.

Схіленьне (δ) — адна з дзьвюх каардынат экватарыяльнай сыстэмы каардынат. Схіленьне роўнае кутавой адлегласьці на нябеснай сфэры ад роўніцы нябеснага экватара да сьвяціла і звычайна выражаецца ў градусах (і драбнейшых хвілінах і сэкундах) дугі. Схіленьне зьяўляецца дадатным на поўнач і адмоўным на поўдзень. Прынятыя наступныя пагранічныя знаэчньні схіленьня:

  • аб’ект на экватары мае схіленьне 0°,
  • схіленьне паўночнага полюса нябеснай сфэра роўнае +90°,
  • схіленьне южнага полюса — -90°.

Лік схіленьня заўсёды пазначаецца са знакам, нават калі значэньне дадатнае.

Схіленьне нябеснага аб’екта, які праходзіць праз зэніт, роўнае шыраце назіральніка (калі лічыць паўночную шырату са знакам +, а поўночную адмоўнай). У паўночным паўшар’і Зямлі для дадзенай шыраты φ нябесныя аб’екты са схіленьнем \varphi > 90^\circ - \varphi не заходзяць за гарызонт, таму называюцца незаходзячымі. Калі ж схіленьне аб’екта \varphi < -90^\circ + \varphi, то аб’ект называецца няўсходзячым, а значыцца, што ён не назіраецца на шыраце φ.[1]

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Зигель Ф. Ю Сокровищница звёздного неба — путеводитель по созвездиям и Луне / Под ред. Г. С. Куликова. — 5-е изд. — М.: Наука, 1986. — С. 57—58. — 296 с.