Елка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Е́лка (па-лацінску: Picea abies)

Агульнавядомае, шырока раcпаўсюджанае дрэва 30 – 35 м вышыні з конусападобнай каронай і цёмна-зялёнай кароткай чатырохграннай ігліцай. Сьпелыя гузы буйныя, бурыя, якія зьвісаюць.

Квітнее ў траўні, насеньне сьпеюць увосень, расьсейваюцца ў канцы зімы наступнага года.

Расьце па ўсёй Беларусі, але пераважна ў паўночнай і цэнтральнай яе частках. У паўднёвай частцы (у Палесьсі) сустракаецца рэдка.

У ігліцы ўтрымліваецца эфірны алей, вітамін З, дубільныя рэчывы, смала, мінэральные солі. У паветры яловых лясоў шмат азону.

Ігліца валодае мачагонным, потагонным, жоўчагонным, процівацынготным дзеяньнем. Пары воднага адвару елкі зьяўляюцца дэзынфіцыруючым і якія палягчаюць дыханьне сродкам.

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

 Елка — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў