Елка
Е́лка (па-лацінску: Picea abies) — агульнавядомае, шырока раcпаўсюджанае дрэва 30—35 м вышыні з конусападобнай каронай і цёмна-зялёнай кароткай чатырохграннай ігліцай. Сьпелыя гузы буйныя, бурыя, якія зьвісаюць.
Квітнее ў траўні, насеньне сьпее увосень, расьсейваецца ў канцы зімы наступнага году. Расьце па ўсёй Беларусі, але пераважна ў паўночнай і цэнтральнай яе частках. У паўднёвай частцы (у Палесьсі) сустракаецца рэдка. У ігліцы ўтрымліваецца эфірны алей, вітамін З, дубільныя рэчывы, смала, мінэральные солі. У паветры яловых лясоў шмат азону. Ігліца валодае мачагонным, потагонным, жоўчагонным, процівацынготным дзеяньнем. Пары воднага адвару елкі зьяўляюцца дэзынфіцыруючым і якія палягчаюць дыханьне сродкам.
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Елка — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
