Калаўрот

Ірляндзкі калаўрот — каля 1900 году

Калаўрот — прылада для мэханізаванага прадзеньня лёну і воўны ў хатніх умовах.

Склад

Складаецца з наступных рабочых частак:

• кола;
• прыводная пэдаль (шатун, ківач);
• уласна прадзільны апарат, які складаецца, у сваю чаргу, са стрыжня з насаджанай шпулькай і малых колцаў, злучаных шнурамі з галоўным колам.

У Беларусі вядомыя два асноўныя тыпы калаўротаў: стаяк, характэрны для заходніх земляў, і ляжак, характэрны для паўночных і паўночна-ўсходніх земляў. Калаўроты зьявіліся ў Беларусі ў 16 стагодзьдзі на мануфактурных прадпрыемствах, у сялянскім побыце з сярэдзіны 19 стагодзьдзя, асабліва ў раёнах інтэнсіўнага лёнаводства — на поўначы і ўсходзе Беларусі, на поўдні Беларусі пераважала прадзеньне з дапамогаю верацяна.

Вонкавыя спасылкі

 Калаўрот — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў