Страўнікава-кішачны тракт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Страўнікава-кішачны тракт чалавека

Страўнікава-кішачны тракт — сыстэма органаў сапраўдных шматвузавых жывёлаў, прызначаная для перапрацоўкі і здабываньня зь ежы пажыўных рэчываў, усмоктваньня іх у кроў і вывядзеньня з арганізму неперавараных рэшткаў. Страўнікава-кішачны тракт чалавека складаецца з страўніка, тонкай кішкі й тоўстай кішкіу, але часам тэрмін ахоплівае ўсе структуры, ад рота да анусу[1]. «Стрававальная сыстэма» зьяўляецца больш шырокім тэрмінам, які ўключае ў сябе ўсе структуры, у тым ліку дапаможныя органы страваваньня.

У дарослага самца чалавека, страўнікава-кішачны тракт складае 5 мэтраў у даўжыню, альбо да 9 мэтраў без эфэкту цягліцавага тонусу, і складаецца зь верхняга й ніжняга тракту. У страўнікава-кішачным тракце таксама можна вызеліць на пярэднюю кішку, сярэднюю й заднюю, адлюстроўваючы эмбрыянальнае паходжаньня кожнага сэгмента тракта.

Страўнікава-кішачны тракт вызваляе гармоны, якія дапамагаюць рэгуляваць працэс страваваньня. Гэтыя гармоны ўключаюць гастрын, сэкрэтын, халецыстакінін й грэлін, якія прамежкава зьяўляюцца інтракрыннымі й аўтакрыннымі мэханізмамі, паказваючы, што вузы вырабляюць гэтыя гармоны, захоўваючы структуру ўсёй эвалюцыі[2].

Хваробы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Gastrointestinal+tract. MeSH
  2. ^ Nelson RJ. 2005. Introduction to Behavioral Endocrinology. Sinauer Associates: Massachusetts. p 57.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Страўнікава-кішачны трактсховішча мультымэдыйных матэрыялаў