Страўнікава-кішачны тракт
Страўнікава-кішачны тракт — сыстэма органаў сапраўдных шматвузавых жывёлаў, прызначаная для перапрацоўкі і здабываньня зь ежы пажыўных рэчываў, усмоктваньня іх у кроў і вывядзеньня з арганізму неперавараных рэшткаў. Страўнікава-кішачны тракт чалавека ставіцца да страўніку й кішэчніку[1], але часам тэрмін ахоплівае ўсе структуры, ад рота да анусу[2]. «Стрававальная сыстэма» зьяўляецца больш шырокім тэрмінам, які ўключае ў сябе ўсе структуры, у тым ліку дапаможныя органы страваваньня[3].
У дарослага самца чалавека, страўнікава-кішачнаы тракт складае 5 мэтраў у даўжыню, альбо да 9 мэтраў без эфэкту цягліцавага тонусу, і складаецца зь верхняга й ніжняй тракту. Страўнікава-кішачнага тракт таксама можа быць падзелены на пярэднюю кішку, сярэднюю й заднюю, адлюстроўваючы эмбрыянальнае паходжаньня кожнага сэгмента тракта.
Страўнікава-кішачны тракт вызваляе гармоны, якія дапамагаюць рэгуляваць працэс страваваньня. Гэтыя гармоны ўключаюць гастрын, сэкрэтын, халецыстакінін й грэлін, якія прамежкава зьяўляюцца інтракрыннымі й аўтакрыннымі мэханізмамі, паказваючы, што вузы вырабляюць гэтыя гармоны, захоўваючы структуру ўсёй эвалюцыі[4].
Зьмест |
Хваробы [рэдагаваць]
Глядзіце таксама [рэдагаваць]
Крыніцы [рэдагаваць]
- ^ Gastrointestinal tract. Dorland's Medical Dictionary
- ^ Gastrointestinal+tract. MeSH
- ^ Digestive system. Dorland's Medical Dictionary
- ^ Nelson RJ. 2005. Introduction to Behavioral Endocrinology. Sinauer Associates: Massachusetts. p 57.
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Страўнікава-кішачны тракт — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
 |
Гэта — накід артыкула па анатоміі. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
