Граматыка італьянскай мовы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Грама́тыка італья́нскай мовы выяўляе вялікае падабенства з гішпанскай і францускай граматыкай, што тлумачыцца прыналежнасьцю гэтых моваў да раманскай групы.

Назоўнік[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Кожны назоўнік у італьянскай мове мае род (мужчынскі альбо жаночы) і лік (адзіночны альбо множны). Назоўнікі не зьмяняюцца па склонах, як у лаціне. Значэньні, якія ў іншых мовах перадаюцца з дапамогай скланеньня, у італьянскай выражаюцца з дапамогай прыназоўнікаў і зьмены артыкляў.

Асноўныя канчаткі назоўнікаў:

  • м.р.: адз.л. -о, мн.л. -і (libro, librі)
  • ____ адз.л. -е, мн.л. -і (fiore, fiori)
  • ____ адз.л. -а, мн.л. -і (poeta, poeti)
  • ж.р.: адз.л. -а, мн.л. -е (scala, scale)
  • ____ адз.л. -е, мн.л. -і (luce, luci)

У італьянскай мове не зьмяняюцца назоўнікі, якія заканчваюцца на націскны галосны (la virtù / le virtù), на зычны (il bar / i bar), на ненаціскны -і (il bikini / i bikini, la crisi / le crisi), а таксама некаторыя іншыя назоўнікі, якія заканчваюцца на ненаціскны галосны (il boia / i boia, la moto / le moto).

Множны лік[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Існуе некалькі правілаў утварэньня множнага ліку назоўнікаў.

  • Назоўнікі жаночага роду на -о - часьцей за ўсё зьяўляюцца скарачэньнямі, таму не зьмяняюцца: la radio - le radio.
  • Назоўнікі на -cio і -gio заканчваюцца ў мн.л. на -ci і -gi.
  • Назоўнікі на -co і -go у мн.л. заканчваюцца на -ci і -gi, калі апошнаяя літара асновы - галосная (l'amico, gli amici), альбо на -chi і -ghi, калі апошняя літара асновы - зычная (il fungo, i funghi).

Commons-logo.svg  Граматыка італьянскай мовысховішча мультымэдыйных матэрыялаў