Загадка

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Зага́дка — фальклёрная мініятура, якая ў форме пытаньня падае іншасказальнае вобразнае апісаньне пэўных прадметаў ці зьяваў. Іншасказальнасьць у загадцы звычайна ствараецца з дапамогай розных тропаў: мэтафараў, увасабленьняў, мэтанімій, алегорый, параўнаньняў і інш. (Поўна бочачка віна, нідзе дзірачкі няма. — Яйка; Кругленькае, чорненькае, да неба дакінеш. — Вока). Загадкі разьвіваюць назіральнасьць, лягічнае мысьленьне, вобразнае ўяўленьне, кемлівасьць чалавека, вучаць яго разумець паэтычнае іншасказаньне. Як слушна падкрэсьлівае аўтар кнігі «Паэтыка беларускіх загадак» Н. Гілевіч, загадка «ёсьць паэтычны вобраз, можна сказаць — паэзія ў «чыстым» выглядзе, адзін зь яе важнейшых першаэлемэнтаў, без чаго яна перастае быць сама сабою, перастае быць мастацтвам». У народных загадках увасоблены шырокі і арыгінальны погляд народа на прыроду, грамадзтва, навакольны сьвет. Што да формы, то карыстаюцца яны як празаічнай, так і вершаванай мовай, вершам белым і рыфмаваным. Па ўзоры народных некаторыя паэты (В. Жуковіч, М. Чарняўскі і інш.) пішуць літаратурныя загадкі

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]