Кінэтычная энэргія
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Кінэты́чная энэ́ргія — энэргія мэханічнай сыстэмы, якая залежыць ад хуткасьцяў руху яе кропак. Часта вылучаюць кінэтычную энэргію паступальнага й вярчальнага рухаў.
Зьмест |
[рэдагаваць] Кінэтычная энэргія
Разгледзім сыстэму, якая складаецца з адной часьціцы, і запішам раўнаньне руху:

F — ёсьць выніковая ўсіх сіл, дзейсных на цела. Памножым раўнаньне на перасоўваньне часьціцы
. Атрымаем:

Т.к.
, то:

Калі сыстэма замкнёная, гэта значыць F=0, то
, а велічыня

застаецца сталай. Гэтая велічыня завецца кінэтычнай энэргіяй часьціцы. Калі сыстэма ізаляваная, то кінэтычная энэргія зьяўляецца інтэгралам руху.
Для абсалютна цьвёрдага цела поўную кінэтычную энэргію можна запісаць у выглядзе сумы кінэтычнай энэргіі паступальнага і вярчальнага рухаў:

дзе:
m — маса цела
v — хуткасьць цэнтра мас целы
— момант інэрцыі целы
— кутняя хуткасьць целы.
[рэдагаваць] Праца
Калі на часьціцу дзейнічае сіла F, то кінэтычная энэргія не застаецца сталай. Тады прырашчэньне кінэтычнай энэргіі часьціцы за час dt роўна скалярнаму памнажэньню
. Велічыня:

завецца працай сілы F на шляху ds. А велічыня

ёсьць праца сілы F на шляху 1—2.
[рэдагаваць] Фізычны сэнс працы
Праца ўсіх сіл, дзейсных на часьціцу, ідзе на прырашчэньне кінэтычнай энэргіі часьціцы:
A12 = T2 − T1
[рэдагаваць] Рэлятывізм
Пры хуткасьцях, блізкіх да хуткасьці сьвятла, кінэтычная энэргія матэрыяльнай кропкі
дзе m0 — маса супакойнай кропкі, c — хуткасьць сьвятла ў вакууме (m0c2 — энэргія супакойнай кропкі).
Пры малых хуткасьцях (v < < c) апошнія суадносіны пераходзіць у звычайную формулу
.
