Кінэтычная энэргія
Кінэты́чная энэ́ргія — энэргія мэханічнай сыстэмы, якая залежыць ад хуткасьцяў руху яе пунктаў. Часта вылучаюць кінэтычную энэргію паступальнага й вярчальнага рухаў.
Зьмест |
Кінэтычная энэргія [рэдагаваць]
Разгледзім сыстэму, якая складаецца з адной часьцінкі, і запішам раўнаньне руху:

F — ёсьць выніковая ўсіх сіл, дзейсных на цела. Памножым раўнаньне на перасоўваньне часьцінкі
. Атрымаем:

Т.к.
, то:

Калі сыстэма замкнёная, гэта значыць F=0, то
, а велічыня

застаецца сталай. Гэтая велічыня завецца кінэтычнай энэргіяй часьцінкі. Калі сыстэма ізаляваная, то кінэтычная энэргія зьяўляецца інтэгралам руху.
Для абсалютна цьвёрдага цела поўную кінэтычную энэргію можна запісаць у выглядзе сумы кінэтычнай энэргіі паступальнага і вярчальнага рухаў:

дзе:
— маса цела
— хуткасьць цэнтру мас цела
— момант інэрцыі цела
— кутняя хуткасьць цела.
Праца [рэдагаваць]
Калі на часьцінку дзейнічае сіла F, то кінэтычная энэргія не застаецца сталай. Тады прырашчэньне кінэтычнай энэргіі часьцінкі за час
роўнае скалярнаму множаньню
. Велічыня:

завецца працай сілы F на шляху
. А велічыня

ёсьць праца сілы F на шляху 1—2.
Фізычны сэнс працы [рэдагаваць]
Праца ўсіх сіл, дзейных на часьцінку, ідзе на прырашчэньне кінэтычнай энэргіі часьцінкі:

Рэлятывізм [рэдагаваць]
Пры хуткасьцях, блізкіх да хуткасьці сьвятла, кінэтычная энэргія матэрыяльнага пункту
дзе
— маса супакойнага пункту,
— хуткасьць сьвятла ў вакуўме (
— энэргія супакойнага пункту).
Пры малых хуткасьцях (
) апошнія судачыненьні пераходзяць у звычайную формулу
.
