Падкарэнная залоза
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Падкарэнная залоза, падкарэньніца[1], таксама — чалясьніца[2] альбо праста́та (па-лацінску: prostata) — экзакрынная трубчаста-альвэалярная залоза мужчынскага арганізма сысуноў. Чалясьніца значна адрозьніваецца ў розных відаў у анатамічных, фізыялягічных і хімічных дачыненьнях.
Зьмест |
Прастата чалавека [рэдагаваць]
У чалавека падкарэнная залоза — няпарны андрагензалежны орган, разьмешчаны ніжэй за мачавік. Яна з усіх бакоў ахоплівае пачатковую частку мачаспуску, у які адкрываюцца яе вывадныя пратокі.
Функцыі падкарэннай залозы [рэдагаваць]
- выпрацоўка чалясьнічнага соку, які зьяўляецца асновай для кнуры.
- выпрацоўка біялягічна актыўных рэчываў
- выконвае ролю затамкі — закрывае выйсьце з мачавіка ў часе эрэкцыі.
- стварае адчуваньне аргазму за кошт разьвітае сыстэмы інэрвацыі.
- велічыня сакрэцыі рэзка ўзмацняецца пад уплывам парасымпатычных імпульсаў і андрагенаў.
Хваробы [рэдагаваць]
Крыніцы [рэдагаваць]
- ^ Предстательная железа // Кароткі расейска-беларускі фармакалагічны слоўнік / Уклад. С. Прыхожы, А. Стасевіч, А. Юркін, А. Сітнік, І. Каваленка. — Менск: Тэхналогія, 1995.
- ^ Чалясніца // Руска-беларускі, беларуска-рускі слоўнік медыцынскіх тэрмінаў. — Горадня: ГрДМУ, 2001.
Падкарэнная залоза — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
