Ракако
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Ракако́ (па-француску: Rococo ад rocaille — ракавіны, ракайль) — стыль у заходнеэўрапейскім мастацтве 18 стагодзьдзя. Узьнік у Францыі ў пэрыяд крызісу абсалютызму. Эстэтычная сьвядомасьць культуры гэтага пэрыяду акрэсьліваецца мастацкім густам чалавека, супярэчлівасьцю імкненьняў – ведаў і ўцехаў, як асноўных фактараў фарміраваньня густу. Пачуцьцёвы бок жыцьця адлюстроўваецца ў своеасаблівай мастацкай мове паўтону, нюансаў, адценьняў. Стыль вызначаецца пышнасьцю, складанай кампазыцыяй, фрывольнай інтымнасьцю сюжэтаў, крохкай прыгажосьцю дэкаратыўных форм і сьветлых лёккіх фарбаў.
[рэдагаваць] Прадстаўнікі стылю
- Антуан Вато (1684 – 1721)
- Франсуа Бушэ (1703 – 1770)
- Жан Анарэ Фраганар (1732 – 1806)
- Ўільям Хогарт (1697 – 1794).
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Ракако — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
