Тапалёгія

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Стужка Мёбіюсапаверхня з адным бокам і адным краем; прыклад аб’екта, які вывучаецца ў тапалёгіі

Тапалёгія (ад стар.-грэц. τόπος — месца і стар.-грэц. λόγος — слова, вучэньне) — разьдзел матэматыкі, які вывучае ў самым агульным выглядзе зьяву бесьперапыннасьці, у прыватнасьці ўласьцівасьці прасторы, якія застаюцца нязьменнымі пры бесьперапынных дэфармацыях, напрыклад, складнасьць, арыентаванасьць. У адрозненьне ад геамэтрыі, у тапалёгіі не разглядаюцца мэтрычныя ўласьцівасьці аб’ектаў (напрыклад, адлегласьць паміж парай кропак). Напрыклад, з пункту гледжаньня тапалёгіі, конаўка й абаранак неадрозныя.

Вельмі важнымі для тапалгёіі зьяўляюцца паняткі гамеамарфізму й гаматопіі.

Літаратура[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т.15: Следавікі — Трыо / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн, 2002. — Т. 15. — 552 с. — 10 000 ас. — ISBN 985-11-0251-2 (Т. 15)

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Тапалёгіясховішча мультымэдыйных матэрыялаў