Мір

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Сымбалем міру лічыцца голуб з аліўкаваю галінкаю

Мір — стан спакою і гармоніі, пэрыяд між войнамі. Ужываецца як у значэньні міру ў душы чалавека, так і між групамі людзей, народамі і дзяржавамі. У апошнім выпадку мір абазначае не адсутнасьць канфліктаў, а згоду вырашаць канфлікты без прыбяганьня да гвалту. Мір грунтуецца на неваеннай зьнешняй палітыцы паміж дзяржавамі, уліку нацыянальных інтарэсаў кожнай з бакоў, а таксама на дамовах, альбо іншых дакумэнтах, заключаных паміж бакамі. Нярэдка мір перарываецца вайной. Без мір няма ні грамадзкай, ні асабістай бясьпекі. Паводле некаторых дадзеных, пасьля 1945 году на плянэце было ўсяго толькі 26 мірных дзён[1].

Зьвязаныя зь мірам тэрміны пацыфізм, пацыфікація паходзяць ад рымскага бога міру Пакса (па-лацінску: pax).

Тэрыторыі — захавальнікі міру[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

На Зямлі існуюць такія тэрыторыі, у якіх мір доўжыўся вельмі доўгія гады.

Тэрыторыя Працягласьць міру Камэнтар
Сьцяг Швэцыі Швэцыя 1814 — па сёньня Сучасная дзяржава з самай доўгай гісторыяй бесьперапыннага міру. Пасьля ўварваньня ў 1814 годзе ў Нарвэгію Швэцыя не прымала ўдзел у ваенных канфліктах.
Сьцяг Швайцарыі Швайцарыя 1848 — па сёньня Гэтай краіне атрымалася гэтак доўга захаваць мір дзякуючы жорсткай палітыцы нэўтралітэта.
Сьцяг Коста Рыкі Коста-Рыка 1949 — па сёньня Пасьля 44-х дзённай грамадзянскай вайны ў 1944 і 1949 гадох гэтая дзяржава расфармавала сваё войска й не ўдзельнічала ў ваенных канфліктах.
Flag of Pennsylvania.svg
Штат Пэнсыльванія
16821754 Штат Пэнсыльванія падтрымліваў мір 72 гады, не маючы ніякага войска або апалчэньня.

На тэрыторыі Заходняй Эўропы мір доўжыцца ўжо 60 гадоў, з моманту заканчэньня Другой сусьветнай вайны. Гэта самы доўгі пэрыяд міру ў Эўропе. Але нават тут дзейнічаюць сэпаратысцкія тэрарыстычныя арганізацыі, як то ЭТА й ІРА. Таксама вайскрвыя кантынгенты многіх заходнеэўрапейскіх краінаў, як і наогул эўрапейскіх, удзельнічаюць у войнах у іншых рэгіёнах.

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Jackson R. J. NATO and Peacekeeping

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Мірсховішча мультымэдыйных матэрыялаў