Радыюс

Радыюс акружыны

Ра́дыюс (на лаціне radius — літаральна прамень; сьпіца кола) — адцінак, які злучае пункт акружыны або сфэры зь ейным цэнтрам.

Радыюс складае палову дыямэтру.

Уласьцівасьці

• Радыюс, праведзены ў пункт $A$ акружыны, пэрпэндыкулярны акружыне ў гэтым пункце.
• Радыюс, пэрпэндыкулярны хордзе, дзеліць яе напалову.

Зьвязаныя вызначэньні

• Цэнтральны кут у акружыне — гэта кут, утвораны двума радыюсамі.
• Радыюс крывізны крывой — гэта радыюс акружыны, якая мае з гэтай крывой дотык другога парадку.

Этымалёгія

Слова «радыюс» упершыню сустракаецца ў 1569 року ў францускага навукоўца П'ера дэ ла Рамэ, крыху пазьней у Франсуа Віета. Робіцца агульнапрынятым толькі ў канцы XVII ст..

Абагульненьні

Радыюсам мноства $M$, якое ляжыць у мэтрычнай прасторы з мэтрыкай $\rho$, завецца велічыня $(\sup_{x,y \in M}\rho(x, y))/2$. Напрыклад, радыюс n-вымернага гіпэркуба з бокам s роўны

$r = \frac{s}{2}\sqrt{n}.$

Глядзіце таксама

• Атамны радыюс
• Бораўскі радыюс
• Гравітацыйны радыюс
• Дэбаеўскі радыюс экранаваньня
• Іённы радыюс
• Крышталехімічны радыюс
• Радыюс інэрцыі
• Радыюс-вэктар
• Радыюс павароту
• Радыюс паразы
• Радыюс ратацыі