Радыюс
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Ра́дыюс (на лаціне radius — літаральна прамень; сьпіца кола) — адцінак, які злучае пункт акружыны або сфэры зь ейным цэнтрам.
Радыюс складае палову дыямэтру.
Зьмест |
[рэдагаваць] Уласьцівасьці
- Радыюс, праведзены ў пункт A акружыны, пэрпэндыкулярны акружыне ў гэтым пункце.
- Радыюс, пэрпэндыкулярны хордзе, дзеліць яе напалову.
[рэдагаваць] Зьвязаныя вызначэньні
- Цэнтральны кут у акружыне — гэта кут, утвораны двума радыюсамі.
- Радыюс крывізны крывой — гэта радыюс акружыны, якая мае з гэтай крывой дотык другога парадку.
[рэдагаваць] Этымалёгія
Слова «радыюс» упершыню сустракаецца ў 1569 року ў францускага навукоўца П'ера дэ ла Рамэ, крыху пазьней у Франсуа Віета. Робіцца агульнапрынятым толькі ў канцы XVII ст..
[рэдагаваць] Абагульненьні
Радыюсам мноства M, якое ляжыць у мэтрычнай прасторы з мэтрыкай ρ, завецца велічыня 
. Напрыклад, радыюс n-вымернага гіпэркуба з бокам s роўны
