Фараон

Фарао́н — агульны тытул цароў у Старажытным Эгіпце, таксама тытул Пталямэяў у грэка-македонскай гісторыі. Паводле старажытнаэгіпецкіх вераваньняў, фараон лічыўся сынам сонца (Ра), зямным увасабленьнем Хору і спадчыньнікам Асырыса.

Этымалёгія

Паходжаньне слова «фараон» сапраўды невядома. Паводле Ёсыфа Флявію, яно азначае «цар». Гэтае жа значэньне знойдзена ў копцкім слове «пуро» або «фура» (адпаведнікам у (старажытна)габрэйскай мове зьяуляецца слова «фирах»).

Іншыя адносяць яго дарэчы «Фра» або «пра», т. е. сонца, сустракаемаму ў гіерогліфах

Найноўшыя эгіптолягі лічаць што старажытныя эгіпцяне, не жадаючы зваць сьвятое імя цара дарэмна, замест яго казалі «пёр-аб» («per-oh») — «вялікі дом», «палац».

У Бібліі тытул эгіпецкіх цароў быў перакладзены як «фараон» (на іўрыце: פַּרְעֹה, па-старажытнагрэцку: Φαραώ).

Вонкавыя спасылкі

 Фараон — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў

• http://alexhistory.narod.ru/World/Hronology/Titles/Faraon_of_Egypt.htm
• http://www.whp.057.ru/egipe.htm