Імпэратары Сьвятой Рымскай імпэрыі
Сьвяты Рымскі Імпэратар (па-нямецку: Römischer Kaiser ці Römisch-Deutscher Kaiser, лаціна: Romanorum Imperator), быў выбарным манархам, які гаспадарыў, часта намінальна, над дробнымі дзяржаўнымі ўтварэньнямі на абшарах Цэнтральнай Эўропы з 962 да 1806 году.
Першым імпэратарам стаў Отта Вялікі, кароль Саксоніі, які быў каранаваны Рымскім імпэратарам Папам Янам XII 2 лютага 962 года. У далейшым тытул быў зьменены на Нямецка-Рымскі імпэратар. Імпэратары былі каранаваныя Папам Рымскім па сваім абраньні Імпэрскімі Электарамі таксама вядомымі як Курфюрсты. З 16 стагодзьдзя, аднак, традыцыя была перарваная. Апошняя папская каранацыя ў Рыме адбылася ў 1530 годзе пры ўзьвядзеньні на пасад Карла V. З адрачэньнем Франца II ў 1806 годзе пад час Напалеонаўскіх войнаў Імпэрыя спыніла сваё існаваньне, а зь ёй і тытул Імпэратара.
Аттонская (Саксонская) дынастыя [рэдагаваць]
- Отта I Вякілі (962—973)
- Отта II (973—983)
- Отта III (996—1002)
- Генрых II Сьвяты (1014—1024), (нумараваны як спадкаемца Генрыха I, які быў нямецкім каралём у 919—936 гг., але ня меў тытула імпэратара)
Сальская (Франкская) дынастыя [рэдагаваць]
- Конрад II (1027—1039), (нумараваны як спадкаемца Конрада I, які быў нямецкім каралём у 911—918 гг., але ня меў тытула імпэратара)
- Генрых III (1046—1056)
- Генрых IV (1084—1105)
- Генрых V (1111—1125)
Дынастыя Супленбургераў [рэдагаваць]
- Лётар II (1133—1137), (нумараваны як спадкаемца Лётара II, які быў каралём Лятарынгіі ў 855—869 гг., але ня меў тытула імпэратара)
Дынастыя Штаўфэнаў (Гогэнштаўфэнаў) [рэдагаваць]
- Фрэдэрык I Барбаросса (1155—1190)
- Генрых VI (1197—1197)
Дынастыя Вэльфаў [рэдагаваць]
- Отта IV (1209—1215)
Дынастыя Штаўфэнаў (Гогэнштаўфэнаў) [рэдагаваць]
- Фрэдэрык II (1211—1250)
Дынастыя Люксэмбургаў [рэдагаваць]
- Генрых VII (1312—1313)
Дынастыя Віттэльсбахаў [рэдагаваць]
- Людвіг IV Баварскі (1328—1347)
Дынастыя Люксэмбургаў [рэдагаваць]
Дынастыя Габзбургаў [рэдагаваць]
- Фрэдэрык III (1452—1493)
- Максыміліян I (1508—1519)
- Карл V (1519—1530)
- Фэрдынанд I (1558—1564)
- Максыміліян II (1564—1576)
- Рудольф II (1576—1612), (нумараваны як спадкаемца Рудольфа I, які быў каралём Нямеччыны ў 1273—1291 гг., але ня меў тытула імпэратара)
- Матыюс (1612—1619)
- Фэрдынанд II (1619—1637)
- Фэрдынанд III (1637—1657)
- Леапольд I (1658—1705)
- Ёзэф I (1705—1711)
- Карл VI (1711—1740)
Дынастыя Віттэльсбахаў [рэдагаваць]
- Карл VII Альбэрт (1742—1745)
Дынастыя Габзбургаў-Лятарынгскіх [рэдагаваць]
- Франц I (1745—1765)
- Ёзэф II (1765—1790)
- Леапольд II (1790—1792)
- Франц II (1792—1806)
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Імпэратары Сьвятой Рымскай імпэрыі — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў