Стары Запавет
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
|
Стары Запавет |
| Пяцікніжжа Майсеева |
| Прарокі |
| Пісаньні |
Стары́ Запаве́т (ст.-грэц. Παλαιὰ Διαθήκη) — першая, самая старажытная зь дзьвюх (разам з Новым Запаветам), частка хрысьціянскае Бібліі, старажытнае габрэйскае Сьвятое Пісаньне, агульны сьвяты тэкст юдаізму, хрысьціянства й ісламу. У Стары Запавет уваходзяць кнігі, напісаныя да нараджэньня Хрыстовага (з XIII па I ст. да н. э.) і прынятыя хрысьціянскай царквой у склад пісаньня. У іх распавядаецца пра стварэньня сьвету, Рай, пекла, грэхападзеньне, адносіны Бога з выбраным Ім народам Ізраілю. Праз увесь Стары Запавет прасочваецца абяцаньне Бога аднавіць пасрэдніцтвам Мэсіі (збаўцы) зруйнаваныя правінамі адносіны з Богам.
Глядзіце таксама [рэдагаваць]
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Стары Запавет — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
 |
Гэта — накід артыкула па рэлігіі. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
