Рэнтгенаўскае выпраменьваньне

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Зробленая Вільгельмам Рэнтгенам фатаграфія (рэнтгенаграма) ручыцы Альбэрта Кёлікера.

Рэнтгенаўскае выпраменьваньне — адзін зь відаў электрамагнітнага выпраменьваньня. Энэргія фатонаў такога выпраменьваньня на шкале электрамагнітных хваляў ляжыць паміж ультрафіялетавым і гама-выпраменьваньнем. Даўжыня хвалі рэнтгенаўскага выпраменьваньня складае ад 0,01 да 10 нм (10−2—103 Å), што адпавядае частасьці ў межах ад 30 пэтагэрц да 30 экзагэрц (3×1016 Гц — 3×1019 Гц) і энэргіі ад 100 эВ да 100 кэВ.

Рэнтгенаўскія хвалі з энэргіяй да 10 кэВ называюць «мяккім выпраменьваньнем», хвалі з большай энэргіяй — «жорсткім» — паводле іх пранікальнай здольнасьці[1].

Вільгельм Рэнтген, агульна прызнаны адкрывальнік рэнтгенаўскага выпраменьваньня, назваў яго X-промнямі (вымаўляецца "ікс-промні"), каб абазначыць невядомы тып радыяцыі[2].

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Hard X-Rays (анг.) // Solar Flare Theory Educational Web Pages. — Goddard Space Flight Center.
  2. ^ Novelline, Robert. Squire's Fundamentals of Radiology. Harvard University Press. 5th edition. 1997. ISBN 0-674-83339-2.