Баязід I
Баязід I Маланканосны (1354 (або 1360) — 9 сакавіка 1403), асманскі султан.
[рэдагаваць] Жыцьцяпіс
Стаў султанам пасьля сьмерці бацькі Мурада І, пад час бітвы з сэрбамі на Косавым полі ў 1389, перад гэтым аддаў загад забіць свайго канкурэнта на сталец — брата Якуба. Ён завяршыў заваёву Сэрбіі і прыняўся рэгуляваць становішча ў некаторых анаталійскіх правінцыях. Спрабаваў захапіць Канстантынопаль, але аблога, якая цягнулася сем гадоў, скончылася няўдачай.
Атрымаў перамогу, у бітве пад Нікопалем, над аб’яднаным эўрапейскім войскам. У выніку, асманы ўварваліся ў Штырыю (Аўстрыя), Боснію і на Пэлапанэс.
Азіяцкае ўварваньне пад кіраўніцтвам хана Цімура — Тамэрляна, у межы краіны, прывяло да бітвы пад Ангорай (1402), у якой Баязід быў пераможаны і ўзяты ў палон. Праз год, Баязід памёр, яго астанкі былі перададзеныя ў Бурсу.
[рэдагаваць] Глядзіце таксама
[рэдагаваць] У Сеціве
Баязід I — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
