Канічныя сячэньні
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Канічныя сячэньні — лініі, якія атрымоўваюцца пры перасячэньні прамога кругавога конуса пласкасьцямі, якія не праходзяць праз вяршыню гэтага конуса. Канічнымі сячэньнямі зьяўляюцца:
- эліпс - атрымоўваецца, калі сякучая плоскасьць перасякае ўсе ўтваральная конуса ў пунктах адной яго поласьці. Акружнасьць ёсьць адным з выпадкаў эліпса і атрымоўваецца, калі сякучая плоскасьць пэрпэндакулярна восі конуса.
- парабала - сякучая плоскасьць паралельна адной з датычных пласкасьцей конуса.
- гіпэрбала - сякучая плоскасьць перасякае абедзьве поласьці конуса.
[рэдагаваць] Вызначэньне праз эксцэнтрысытэт
Канічнае сячэньне - геамэтрычнае месца пунктаў, для кожнага зь якіх адносіна яга адлегласьцей да фокуса і да дырэктрысы раўно аднаму ліку e, які называецца эксцэнтрысытэтам. Пры гэтым калі 0 < e < 1 атрымоўваецца эліпс; e = 1 - парабала; e > 1 - гіпэрбала. (Праз такое вызначэньне нельга атрымаць акружнасьць, бо яна ня мае дырэктрысы).
[рэдагаваць] Каардынатнае ўяўленьне
Канічныя сячэньні зьяўляюцца лініямі другога парадку (але ня ўсе лініі другога парадку зьяўляюца канічнымі сячэньнямі), і іх можна апісаць мнагачленам:
(пры гэтым
,
,
ня роўны нулю)
калі:
, то канічнае сячэньне зьяўляецца эліпсам
- калі ж яшчэ выконваецца і ўмова
and
- акружнасьцью
- калі ж яшчэ выконваецца і ўмова
- парабала
- гіпэрбала
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Канічныя сячэньні — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў

