Каперсы
Capparis spinosa
Каперсы (даўней капары) — высушаныя, а затым марынаваныя ў аліве або салёныя пупышкі кветак, маладыя парасткі і зялёныя плады міжземнаморскай расьліны Capparis spinosa, кустоўя вышынёй 120—150 см.
Ужываліся з антычных часоў як каштоўная гаркавата-кіслая прыправа да соусаў, сыроў, рыбы, мяса (біфштэксаў, эскалопаў), звараных укрутую яек, кампанэнт марынадаў (напрыклад, для селядцоў) і як запраўка ў салаты. Традыцыйная закуска — з каперсаў, брынзы і сардзін. Дзякуючы ўтрыманьню гліказіда рутына (5 %) узбуджаюць апетыт. Каперсы зь іх характэрнай цёмнааліўкавай фарбай ужываюцца і як дэкаратыўная аздоба стала.
Зьявіліся ў Польшчы і ВКЛ пад уплывам італьянскай кухні (глядзіце Бона Сфорца) ў XVI стагодзьдзі, пастаўляліся марынаваныя ў воцаце або кансэрваваныя ў аліве. Каперсы спажывалі на закуску або прыпраўлялі мясныя стравы і соусы. Дзеля даражнечы «Літоўская гаспадыня» раіла ўжываць імітацыю каперсаў — з насеньня настурак або пупышак чорнага бэзу ? (Sambucus nigra). Яшчэ адзін сурагат каперсаў — марынаваныя бутоны дзьмухаўца (kaczeńca ?).
Каперсы дзіка растуць па ўсёй Паўднёвай Эўропе, найбольшыя сучасныя вытворцы — Гішпанія і Італія.
[рэдагаваць] Літаратура
- Артыкул створаны з дапамогай матэрыялаў з: Алесь Белы, праект «Наша Ежа»
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Каперсы — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
|
|
На гэты артыкул не спасылаюцца іншыя артыкулы Вікіпэдыі. Калі ласка, скарыстайцеся падказкай і прастаўце спасылкі згодна з рэкамэндацыямі. |
|---|
