Салейкі
Салейкі лац. Salejki | |
![]() | |
Краіна: | Беларусь |
Вобласьць: | Берасьцейская |
Раён: | Жабінкаўскі |
Сельсавет: | Жабінкаўскі |
Насельніцтва: | 7 чал. (2010) |
Часавы пас: | UTC+3 |
Тэлефонны код: | +375 1641 |
Паштовы індэкс: | 225102 |
Нумарны знак: | 1 |
Геаграфічныя каардынаты: | 52°9′54″ пн. ш. 23°58′18″ у. д. / 52.165° пн. ш. 23.97167° у. д.Каардынаты: 52°9′54″ пн. ш. 23°58′18″ у. д. / 52.165° пн. ш. 23.97167° у. д. |
Салейкі на мапе Беларусі ± ![]() ![]() Салейкі | |
![]() |
Сале́йкі[1] — вёска ў Беларусі, каля ракі Мухаўцу. Уваходзяць у склад Жабінкаўскага сельсавету Жабінкаўскага раёну Берасьцейскай вобласьці. Знаходзяцца за 2,5 км ад Жабінкі.
Назва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
- Асноўны артыкул: Салейка
Саліка або Салека (Salico, Saleco, Saleko) — імя германскага паходжаньня[2]. Адпаведнасьць літоўскіх імёнаў на -ейка (-іка) германскім імёнам з суфіксам -к- (Вілейка — Wilico, Мінейка — Minnico, Радзейка — Radecke < Radacho і г. д.) сьцьвердзіў францускі лінгвіст-германіст Раймонд Шмітляйн, які на падставе шматгадовых дасьледаваньняў прыйшоў да высноваў пра германскае паходжаньне літоўскіх уласных імёнаў[3].
Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
У пачатку XX ст. Салейкі ўваходзілі ў склад Кобрынскага павету Гарадзенскай губэрні[4].
Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
- 1905 год — 86 чалавек[5]
- 1999 год — 11 чалавек
- 2010 год — 7 чалавек
Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]
- ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Брэсцкая вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Менск: Тэхналогія, 2010. — 319 с. ISBN 978-985-458-198-9. (pdf, djvu, online) С. 127.
- ^ Förstemann E. W. Altdeutsches Namenbuch. Bd. 1: Personennamen. — Bonn, 1900. S. 1291.
- ^ Schmittlein R. Les noms d’eau de la Lituanie (suite) // Revue internationale d’onomastique. Nr. 3, 1964. P. 161—162, 167.
- ^ Słownik geograficzny... T. XV, cz. 2. — Warszawa, 1902. S. 570.
- ^ Указатель населенным местностям Гродненской губернии, с относящимися к ним необходимыми сведениями. — Гродна, 1905. С. 106.