Сельсавет
Сельсаве́т, се́льскі саве́т, с/с — адміністрацыйна-тэрытарыяльная адзінка ў СССР, а таксама ў сучасных Беларусі і Расеі (у некаторых рэгіёнах).
Зьмест |
Назва[рэдагаваць]
Паводле Этымалягічнага слоўніка беларускай мовы НАН Беларусі, слова «савет» зьяўляецца запазычаньнем з расейскага «совет», «советовать».[1]
Беларусь[рэдагаваць]
Сельсаветы ўваходзяць у склад раёнаў, аб’ядноўваючы на сваёй тэрыторыі некалькі сельскіх населеных пунктаў. Адміністрацыйны цэнтар сельсавету знаходзіцца ў аграгарадку, а пры яго адсутнасьці — у іншым населеным пункце на тэрыторыі сельсавету. Ворганам улады на тэрыторыі сельсавету зьяўляецца сельскі Савет народных дэпутатаў. Станам на 1 лютага 2008 году ў Беларусі налічвалася 1465 саветаў дэпутатаў[2].
Станам на 1 студзеня 1999 году ў Беларусі налічвалася 1456 сельсаветаў[3], па іншых дадзеных — 1506[4], на 1 студзеня 2003 году — 1427[5], на 1 студзеня 2004 году — 1439[6], на 1 кастрычніка 2004 году — 1390[7], на 1 студзеня 2007 году — 1446, уключаючы і пасялковыя саветы[8], на 1 студзеня 2008 году — 1358[9], на 1 студзеня 2010 году — 1346[10].
Станам на 2 студзеня 1925 году ў Беларускай ССР налічвалася 1202 сельсаветаў[11], на 1 студзеня 1926 году — 1202[12], на 1 студзеня 1931 году — 1418[13], на 1 кастрычніка 1938 году — 1420[14], на 1 студзеня 1941 году — 2808[15], на 1 студзеня 1947 году — 2522[16], на 1 студзеня 1987 году — 1502[17].
Цікавая інфармацыя[рэдагаваць]
- У Беларусі самая распаўсюджаная назва сельсавету (станам на 1 студзеня 2010 году) — Акцябарскі, усяго іх налічваецца дзевяць. Далей ідуць Навасёлкаўскі — восем, Каменскі, Ленінскі — па шэсьць, Залескі, Першамайскі — па пяць, Гарадзецкі, Забалацкі, Кіраўскі, Навадворскі, Парэцкі — па чатыры.
- У Беларусі маецца некалькі сельсаветаў, у склад якіх уваходзіць толькі адзін населены пункт (станам на 1 студзеня 2010 году): Аброўскі, Багданаўскі, Глушкавіцкі, Навазасімавіцкі, Павіцьцеўскі, Радзівілавіцкі.
- Найбольшая колькасьць сельсаветаў у вобласьці — станам на 1 студзеня 2004 году — у Менскай (308).
- Найменшая колькасьць сельсаветаў у вобласьці — станам на 1 студзеня 2004 году — у Гарадзенскай (189).
- Найбольшая колькасьць сельсаветаў у раёне — станам на 1 студзеня 2010 году — у Пінскім (24), затым ідзе Баранавіцкі раён, у якім налічваецца 21 сельсавет; станам на 1 студзеня 2003 году — у Гомельскім (25).
- Найменшая колькасьць сельсаветаў у раёне — станам на 1 студзеня 2010 году — у Нараўлянскім (чатыры); у Дрыбінскім, Краснапольскім, Крычаўскім, Слаўгарадзкім і Чэрыкаўскім раёнах (па пяць); станам на 1 студзеня 2003 году — у Крычаўскім, Нараўлянскім і Чэрыкаўскім раёнах (па пяць).
- Самая доўгая назва сельсавету Беларусі — Астрашыцка-Гарадоцкі і Муравана-Ашмянкаўскі (па 19 літараў); БССР — Нісімкавіцкаруднянскі (21 літара).
- Самая кароткая назва сельсавету Беларусі — Іскі (4 літары).
Расея[рэдагаваць]
Глядзіце таксама[рэдагаваць]
Крыніцы[рэдагаваць]
- ^ Савет // Этымалагічны слоўнік беларускай мовы / Нацыянальная акадэмія навук Беларусі, Інстытут мовазнаўства імя Я. Коласа. Т. 11: Р—С. — Мн.: Беларуская навука, 2006. С. 285
- ^ Савет Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь
- ^ Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 6. Кн. 1: Пузыны — Усая / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: Г. П. Пашкоў (галоўны рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 2001. — 591 с.: іл. ISBN 985-11-0214-8.
- ^ Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 1: А — Беліца / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1993. — 494 с., [8] к.: іл. ISBN 5-85700-074-2.
- ^ Рэспубліка Беларусь: Вобласці і раёны: Энцыкл. давед. / Аўт.-склад. Л.В. Календа. — Мн.: БелЭн, 2004. — 568 с.: іл. ISBN 985-11-0301-2
- ^ Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 18. Кн. 2: Рэспубліка Беларусь / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн.: БелЭн., 2004. — 760 с.: іл. ISBN 985-11-0295-4 (т. 18. Кн. 2), ISBN 985-11-0310-1. Старонка 724
- ^ Атлас па геаграфіі Беларусі [Карты]. — Мн.: Выд. цэнтр БДУ, 2005. — 40 с. ISBN 985-476-270-X
- ^ Республика Беларусь. Атлас автомобильных дорог. 1:200 000. Атлас составлен и подготовлен к печати Республиканским унитарным предприятием «Белкартография» в 2007 г. Географическая основа. Государственный комитет по имуществу Республики Беларусь, 2008. ISBN 978-985-508-010-8
- ^ Атлас. Геаграфія Беларусі. Вучэбнае выданне. Дапаможнік для 10 класа агульнаадукацыйных устаноў. Атлас спраектаваны, складзены і падрыхтаваны да друку: РУП «Белкартаграфія», РУП «Мінская друкарская фабрыка», геаграфічным факультэтам Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта Дзяржаўны камітэт па маёмасці Рэспублікі Беларусь, 2011.
- ^ Перапіс насельніцтва Рэспублікі Беларусь 2009 году
- ^ Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 1: А — Беліца / Беларус. Энцыкл.; Рэдкал.: М. В. Біч і інш.; Прадм. М. Ткачова; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мн.: БелЭн, 1993. — 494 с., [8] к.: іл. ISBN 5-85700-074-2.
- ^ СССР. Административно-территориальное деление на 1 января 1926 года. — М.: Главное управление коммунального хозяйства НКВД, 1926. — 287 с. С. 8
- ^ СССР. Административно-территориальное деление на 1 января 1931 года. — М.: Власть советов, 1931. — 317 с. С. 218
- ^ СССР. Административно-территориальное деление на 1 октября 1938 года. — М.: Власть советов, 1938. — 328 с. — 50 000 экз. С. 14
- ^ СССР. Административно-территориальное деление на 1 января 1941 года. — М., 1941. — 490 с. С. 5
- ^ Белорусская ССР. Административно-территориальное деление на 1 января 1947 года. — Мн.: Гос. изд-во БССР, 1947. — 300 с. — 10 000 экз. С. 5
- ^ СССР. Административно-территориальное деление союзных республик на 1 января 1987 года. — М.: Известия советов народных депутатов СССР, 1987. — 672 с. — 103 800 экз. С. 357
