Авечка
| Авечка | |
 |
|
| Клясыфікацыя | |
|---|---|
| Царства | Жывёлы |
| Тып | Хордавыя |
| Падтып | Хрыбетныя |
| Кляса | Сысуны |
| Атрад | Парнакапытныя |
| Падатрад | Жвачныя |
| Сямейства | Пустарогія |
| Род | Бараны |
| Бінамінальная намэнклятура | |
| Ovis aries | |
Авечка (па-лацінску: Ovis aries) — чатырохногія, жвачныя сысуны, звычайна ўтрымліваюцца як быдла. Як і ўсе рагатыя жывёлы, авечкі зьяўляюцца чальцамі парадку парнакапытных. Нягледзячы на тое, што назва «авечка» закранае многія віды ў родзе бараны, у штодзённым выкарыстаньні яна амаль заўсёды ставіцца да хатняй аўцы. Усяго налічваецца больш за мільён асобаў, хатнія авечкі — найбольш шматлікі від авечак.
Авечкі, хутчэй за ўсё, паходзяць ад дзікага муфлёна. Яны ёсьць аднымі зь першых жывёлаў, якія былі прыручаны чалавекам дзеля сельскагаспадарчых мэтаў, у прыватнасьці, у якасьці крыніцы воўны, мяса й малака. Поўсьць авечак зьяўляецца найбольш шырока выкарыстоўваемым жывёльным валакном, і яна, як правіла, зьбіраецца шляхам пострыгу. Авечкі па-ранейшаму адыгрываць важную ролю на сёньняшні дзень у пляне крыніцы воўны й мяса, а таксама часам, як малочныя жывёлы, або ў якасьці досьледнага арганізму для навукі.
Авечкагадоўля практыкуецца ў большасьці краінах сьвету, і яна заўсёды мела фундамэнтальнае значэньне для многіх цывілізацыяў. У сучасную эпоху, Аўстралія, Новая Зэляндыя, паўднёвая й цэнтральная часткі Паўднёвай Амэрыкі й Брытанскія выспы найбольш цесна зьвязаны з авечкагадоўляй.
Зьяўляючыся ключавой жывёлай у гісторыі сельскай гаспадаркі, авечкі, глыбока укаранелі ў чалавечай культуры, і знайшлі сваё месца ў сучаснай сымболікі. Авечкі згадваюцца ў шматлікіх міталягічных гісторыях, як то «Залатое руно», і ў асноўных рэлігіях, асабліва аўраамічнай традыцыі. У старажытных і сучасных рэлігійных рытуалах авечкі выкарыстоўваюцца ў якасьці ахвярных жывёлаў.
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Авечка — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
 |
Гэта — накід артыкула па заалёгіі. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
