Біярыц

	Біярыц
	Biarritz
	Сьцяг Біярыцу
Рэгіён:	Аквітанія
Дэпартамэнт:	Атлянтычныя Пірэнэі
Плошча:	11,66 км²
Вышыня:	0 м н. у. м.
Насельніцтва:	26 690 (2006)
Часавы пас:; • летні час:	UTC+1; UTC+2
Паштовы індэкс:	64200
Геаграфічныя каардынаты:	43°28′47″ пн. ш. 1°33′18″ з. д. / 43.47972° пн. ш. 1.555° з. д.Каардынаты: 43°28′47″ пн. ш. 1°33′18″ з. д. / 43.47972° пн. ш. 1.555° з. д.
	Біярыц на мапе Францыі Біярыц
	Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons
	http://ville-biarritz.fr

Біярыц (па-француску: Biarritz) — горад на поўднёвым захадзе Францыі, разьмешчаны ў дэпартамэнце Атлянтычныя Пірэнэі рэгіёна Аквітанія. Насельніцтва слаае 33 600 жыхароў, паводле зьвестак на 2006 году. Шыкоўны прыморскі кліматычны і бальнеялягічны курорт. Фэшэнэбельны курорт, месца адпачынку й лячэньня каралеўскіх асобаў, прэзыдэнтаў і іншых высокапастаўленых асобаў. Горад месьціцца ў гістарычнай вобласьці Краіны Баскаў.

Гісторыя [рэдагаваць]

У 840 годзе на землях Гасконі зьявіліся вікінгі. Яны рассяліліся на даволі шырокай тэрыторыі, у тым ліку й на тым месцы, дзе зараз разьмешчаны Біярыц. Іх прыцягнулі выдатныя магчымасьці паляваньня на кітоў. Пасьля ваеннага паражэньня ў 982 годзе іхныя нашчадкі яшчэ доўга заставаліся на гэтых землях. Яны працягвалі кітовы промысел. Жылі вельмі адасоблена, ім катэгарычна забаранялася ўступаць у зьмешаныя шлюбы. Такога роду абшчыны мелі месца ў Гасконі й Навары. Канчаткова асыміляваліся яны толькі да пачатку XX стагодзьдзя. Біярыц заўсёды жыў акіянам. Спачатку гэта быў промысел рыбы і кітоў, але пазьней, пачынаючы з XVIII стагодзьдзя, дзякуючы карыснасьці для здароўя мясцовага паветрайі вады па рэкамэндацыі лекараў тут зьявіліся першыя адпачывальнікі й курортнікі.

Сапраўдную папулярнасьць Біярыцу ў XIX стагодзьдзі прынес імпэратар Напалеон III, які адпачываў тут са сваім дваром. Каралева Вікторыя была ў Біярыцы ў 1889 годзе, а з 1906 году горад стаў любімым месцам адпачынку Эдуарда VII. Любіў бываць тут і кароль Гішпаніі Альфонса XIII.

Выбітнасьці [рэдагаваць]

З архітэктурных славутасьцяў горада варта адзначыць царкву Сьвятой Яўгеніі (франц. Église Sainte Eugénie). Яна была пабудаваная ў бізантыйскім стылі ў 1864 годзе па распараджэньні імпэратрыцы Яўгеніі. Прыцягвае турыстаў імпэратарская капэла й царква Сэн-Мартэн, пабудаваная ў XII стагодзьдзі і адноўленая ў XVI стагодзьдзі. Раскошны Гатэль-дзю-Пале таксама ўзьведзены дзякуючы распараджэньня імпэратрыцы ў 1854 годзе.