Біярыц

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Біярыц
Biarritz
Біярыц
Blason Biarritz 64.svg
Сьцяг Біярыцу
Рэгіён: Аквітанія
Дэпартамэнт: Атлянтычныя Пірэнэі
Плошча: 11,66 км²
Вышыня: 0 м н. у. м.
Насельніцтва: 26 690 (2006)
Часавы пас:
• летні час:
UTC+1
UTC+2
Паштовы індэкс: 64200
Геаграфічныя каардынаты: 43°28′47″ пн. ш. 1°33′18″ з. д. / 43.47972° пн. ш. 1.555° з. д. / 43.47972; -1.555Каардынаты: 43°28′47″ пн. ш. 1°33′18″ з. д. / 43.47972° пн. ш. 1.555° з. д. / 43.47972; -1.555
Біярыц на мапе Францыі
Біярыц
Біярыц
Біярыц
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons
http://ville-biarritz.fr

Біярыц (па-француску: Biarritz) — горад на поўднёвым захадзе Францыі, разьмешчаны ў дэпартамэнце Атлянтычныя Пірэнэі рэгіёна Аквітанія. Насельніцтва слаае 33 600 жыхароў, паводле зьвестак на 2006 году. Шыкоўны прыморскі кліматычны і бальнеялягічны курорт. Фэшэнэбельны курорт, месца адпачынку й лячэньня каралеўскіх асобаў, прэзыдэнтаў і іншых высокапастаўленых асобаў. Горад месьціцца ў гістарычнай вобласьці Краіны Баскаў.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 840 годзе на землях Гасконі зьявіліся вікінгі. Яны рассяліліся на даволі шырокай тэрыторыі, у тым ліку й на тым месцы, дзе зараз разьмешчаны Біярыц. Іх прыцягнулі выдатныя магчымасьці паляваньня на кітоў. Пасьля ваеннага паражэньня ў 982 годзе іхныя нашчадкі яшчэ доўга заставаліся на гэтых землях. Яны працягвалі кітовы промысел. Жылі вельмі адасоблена, ім катэгарычна забаранялася ўступаць у зьмешаныя шлюбы. Такога роду абшчыны мелі месца ў Гасконі й Навары. Канчаткова асыміляваліся яны толькі да пачатку XX стагодзьдзя. Біярыц заўсёды жыў акіянам. Спачатку гэта быў промысел рыбы і кітоў, але пазьней, пачынаючы з XVIII стагодзьдзя, дзякуючы карыснасьці для здароўя мясцовага паветрайі вады па рэкамэндацыі лекараў тут зьявіліся першыя адпачывальнікі й курортнікі.

Сапраўдную папулярнасьць Біярыцу ў XIX стагодзьдзі прынес імпэратар Напалеон III, які адпачываў тут са сваім дваром. Каралева Вікторыя была ў Біярыцы ў 1889 годзе, а з 1906 году горад стаў любімым месцам адпачынку Эдуарда VII. Любіў бываць тут і кароль Гішпаніі Альфонса XIII.

Выбітнасьці[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

З архітэктурных славутасьцяў горада варта адзначыць царкву Сьвятой Яўгеніі (франц. Église Sainte Eugénie). Яна была пабудаваная ў бізантыйскім стылі ў 1864 годзе па распараджэньні імпэратрыцы Яўгеніі. Прыцягвае турыстаў імпэратарская капэла й царква Сэн-Мартэн, пабудаваная ў XII стагодзьдзі і адноўленая ў XVI стагодзьдзі. Раскошны Гатэль-дзю-Пале таксама ўзьведзены дзякуючы распараджэньня імпэратрыцы ў 1854 годзе.

Гарады-сябры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Біярыцсховішча мультымэдыйных матэрыялаў