Сэўта
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
| Сэўта | ||||
|
|
||||
| Вобласьць | Сэўта вобласьць | |||
| Першыя згадкі | V стагодзьдзі да н.э. | |||
| Плошча | 28 км² | |||
| Насельніцтва - шчыльнасьць |
76 861 2 709 |
|||
Сэ́ўта – гішпанская адміністрацыйная адзінка, горад, які знаходзіцца на паўвысьпе ўтвараючай афрыканскую палову Гібралтарскай пратокі. Зьяўляецца гішпанскім анклавам на тэрыторыі Афрыкі. Плошча каля 18,5 км², насельніцтва 76 152 чалавекі. Сэута мае статус аўтаномнага горада. У Сеуце знаходзіцца самы блізкі да Эўропы афрыканскі порт і гішпанская вайскова-марская база. Як і Мэлтлья, Сэўта мае свайго прадстаўніка ў Гішпанскіх Картэсах.
[рэдагаваць] Гісторыя
У V стагодзьдзі да н.э. на тэрыторыі сучаснай Сэўты знаходзіўся фінікійскі горад Абыла. У 45 годзе н.э. яна была заваяваная рымлянамі, назва была зьмененая на Сэпэм Фратрэс. Праз 400 гадоў вандалы выбілі з горада рымлянаў і ўсталявалі на ім кантроль. Некаторы час горад уваходзіў у склад Бізантыі.
У 710 годзе арабы заняўшы Сэуту, зрабілі яе адным з асноўных партоў для пераправы войскаў на Ібэрыйскую паўвыспу.
Горад шмат разоў атакаваўся бэрбэрскімі плямёнамі і, пасьля аднаго з набегаў горад не быў адноўлены. Чалавечыя паселішчы пачалі тут зноў зьяўляцца толькі ў ІХ стагодзьдзі.
У 1309 годзе была заваяваная Фэзам. З 1415 года была ўсталяваная ўлада Партугаліі. Сэўта стала цэнтрам гандлю рабамі і слановай косьцю.
У 1580 годзе Сэуту заваявалі гішпанцы, але ў 1640 годзе партугальцы вярнулі горад. Канчатковы гмшпанскі кантроль быў усталяваны згодна з Лісабонскім трактатам з 1 чэрвеня 1688 года.
Калі ў 1956 годзе Гішпанія прызнала незалежнасьць Марока, Сэута засталася ў складзе Гішпаніі. Зараз Сэута адносіцца да гішпанскай правінцыі Андалусія, з некаторай аўтаноміяй. Ад гішпанскага ўзьбярэжжа яе аддзяляе каля 20 км.
[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі
Сэўта — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў

