Якаб Хэндрык вант Гоф
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Якаб Хэндрык вант Гоф, таксама Якаб Хэндрык Вант-Гоф (па-нідэрляндзку: Jacobus Henricus (Henry) van 't Hoff; 30 жніўня 1852, Ратэрдам — 1 сакавіка 1911, Бэрлін) — галяндзкі хімік, першы ляўрэат Нобэлеўскай прэміі па хіміі (1901) «У знак прызнаньня велізарнай важнасьці адкрыцьця законаў хімічнай дынамікі і асматычнага ціску ў рошчынах».
Узнагароды і ганаровыя званьні [рэдагаваць]
- Нобэлеўская прэмія па хіміі (1901)
- Медаль Дэйві Лёнданскага каралеўскага таварыства (1893)
- Замежны чалец Лёнданскага каралеўскага таварыства (1897)
- Мэдаль Гельмгольца Прускай акадэміі навук (1911).
- Чалец Нідэрляндзкай каралеўскай акадэміі навук
- Чалец Прускай акадэміі навук,
- Чалец Брытанскага хімічнага таварыства
- Чалец Амэрыканскага хімічнага таварыства
- Чалец Амэрыканскай Нацыянальнай акадэміі навук (1901)
- Чалец Францускай акадэміі навук.
- Вучоныя ступені Чыкаскага, Гарвардзкага і Ельскага ўнівэрсытэтаў.
