Леапольд фон Захер-Мазох
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Леапольд фон Захер-Мазох (ням. Leopold Ritter von Sacher-Masoch); 27 студзеня 1836, Львоў — 9 сакавіка 1895, Франкфурт-на-Майне або Ліндхайм) — аўстрыйскі пісьменьнік. У 1886 годзе псыхіятар і нэўроляг Рыхард фон Крафт-Эбінгам увёў новае паняцьце ў псыхіятрыі і сэксапаталёгіі, зьвязанае з творчасьцю пісьменьніка — мазахізм.
Бібліяграфія[рэдагаваць]
- 1858 — Адна Галіцкая гісторыя. Год 1846
- 1867 — Апошні кароль мадзьяраў
- 1870—1877 — Спадчына Каіна
- 1870 — Вэнэра ў футры
- 1870 — Разьведзеная жанчына
- 1872 — Дон Жуан з Каламыі
- 1874 — Мэсалінкі
- 1876 — Галіцынскія апавяданьні
- 1876 — Ідэалы нашага часу
- 1878 — Габрэйскія гісторыі
- 1882 — Гайдамакаў
- 1882 — Рай на Днястры
Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць]
Леапольд фон Захер-Мазох — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў
 |
Гэта — накід артыкула пра пісьменьніка альбо пісьменьніцу. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
