Анатоль Цітоў
Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Анатоль Кірылавіч Цітоў (нар. 27 лістапада 1947, Дрэздэн, Нямеччына) — беларускі гісторык, геральдык, сфрагіст[1].
Зьмест |
Біяграфія [рэдагаваць]
Скончыў БДУ (1975). З 1975 навуковы супрацоўнік, старэйшы палеограф Цэнтральнага дзяржаўнага гістарычнага архіву БССР ў Мінску. З 1983 выкладаў у Менскім інстытуце культуры, з 1994 старэйшы навуковы супрацоўнік Беларускага навуковага-дасьледчага інстытуту справаводзтва і архіўнай справы.
Выкладае ў Гуманітарна-эканамічным унівэрсытэце і ў Беларускім дзяржаўным унівэрсытэце, сябра геральдычных таварыстваў Украіны, Польшчы, ганаровы сябра Ўсерасейскага геральдычнага таварыства.
Працы [рэдагаваць]
Аўтар шматлікіх кніжак, навуковых працаў па геральдыцы, генэалёгіі, гісторыі рамёстваў, гістарычнай геаграфіі.
- Гарадская геральдыка Беларусі. Менск, 1989;
- Наш сімвал — Пагоня. Менск, 1993;
- Пячаткі старажытнай Беларусі. Менск, 1993;
- Вольныя беларускія месты. Менск, 1996;
- Геральдыка беларускіх местаў (XVI — пачатак XX ст.). Менск, 1998;
- Сфагістыка і геральдыка Беларусі. Менск, 1999;
- Менск — места майстроў: Рамесныя цэхі XVI—XVIII стст. Менск, 2002;
- Геральдыка Беларусі. Менск, 2010.
Крыніцы [рэдагаваць]
- ^ Цітоў Анатоль Кірылавіч // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 728.
Літаратура [рэдагаваць]
- Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. — 788 с.: іл. ISBN 985-11-0378-0.
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
- Анатоль Цітоў: «У мяне ў генах закладзенае імкненьне да веданьня мінулага» // «Радыё Свабода», 15 траўня 2007.
