Белавеская пушча (нацыянальны парк)

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку

Нацыянальны парк Белавеская пушча — дзяржаўны нацыянальны парк у Беларусі. Разьмешчаны на тэрыторыі буйнога ляснога масіву Белавеская пушча (Камянецкі, Пружанскі і Сьвіслацкі раёны). Займае плошчу каля 51 тыс. га.

Нацыянальны парк створаны ў мэтах захаваньня эталённых і ўнікальных прыродных комплексаў і аб’ектаў прыроды, правядзеньня навуковых дасьледаваньняў, распрацоўкі і ўкараненьня навуковых мэтадаў аховы прыроды і прыродакарыстаньня, экалягічнай асьветы і рэкрэацыйнай дзейнасьці.

Пушча — былая паляўнічая гаспадарка літоўскіх князёўXV ст.) і расейскіх цароў (XVIII — пач. ХХ стст.). У 1939 абвешчана дзяржаўным запаведнікам. У 1957-91 мела статус запаведна-паляўнічай гаспадаркі, была месцам паляваньняў для прадстаўнікоў высокай савецкай намэнклятуры і іх замежных гасьцей.

З 1991 нацыянальны парк. У 1992 уключаны ЮНЭСКО у сьпіс аб’ектаў сусьветнай спадчыны. З 1993 біясфэрны запаведнік.

Адміністрацыйна-гаспадарчым і навуковым цэнтрам нацыянальнага парку зьяўляецца вёска Камянюкі Камянецкага раёну.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Белавеская пушча (нацыянальны парк)сховішча мультымэдыйных матэрыялаў