Depeche Mode

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Depeche Mode

Depeche Mode (Depéche Móde ў перакладзе з франц. апошнія навіны моды) — брытанскі музычны гурт, сфармаваны ў горадзе Бэзілдан у 1980 годзе, як сынціпоп гурт у выніку выпрацаваўшы свой асабісты стыль у жанры электроннай музыкі.

На сёньняшні дзень у гурце ўдзельнічаюць:

  • Марцін Гор — адзін з заснавальнікаў гурту, асноўны аўтар песень, вакаліст, гітарыст, клявішнік.
  • Дэйвід Гаан — асноўны вакаліст, аўтар песень.
  • Эндру Флэтчар — адзін з заснавальнікаў гурту, клявішнік, мэнэджэр.

Раней у гурт уваходзілі:

Depeche Mode карыстаецца папулярнасьцю ў Беларусі. У 2002 годзе ў Беларусі выйшла складанка песень брытанскага гурта ў выкананьні беларускіх музыкаў — Personal Depeche. У 2013 ды 2014 гадох адбыліся канцэрты Depeche Mode у Менск-Арэне.

Depeche Mode меў 50 песень, якія былі ў дзясятцы найлепшых песень Брытаніі й 10 альбомаў, якія занялі месцы ў дзясятцы Брытаніі.

Дзейнасьць[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Стварэньне гурту (1977—1981)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1977 годзе школьнікі Вінс Кларк і Энды Флечар стварылі гурт пад назваю «Няма каханьня ў Кітаі». Марцін Гор быў гітарыстам. Гор яго сябры Робэрт Марло й Пол Рэтман у 1979 годзе стварылі гурт «Францускі погляд», дзе Марло быў сьпяваком, клавішнікам; Гор — гітарыстам; Рэтман — клавішнікам. У 1980 годзе Кларк, Гор і Флечар стварылі гурт «Сумесь гуку», дзе Кларк сьпяваў ды граў на гітары; Гор — клавішы; Флэтчар — бас. Яны стваралі музыку на аснове тагачаснай электроннай музыкі. У 1980 годзе пачалі думаць над новай назвай гурту. Яе падказаў францускі часопіс, у якім пісалі аб адзеньні людзей. Depeche Mode з францускай — Сьвежая мода. У 1980 годзе гурт Depeche Mode запісаў свой першы альбом Some Bizzare Album зь песьняю «Photographic», якая была перазапісана ў новым альбоме Speak and Spell. Гурт зрабіў адзін запіс. Спрабаваў яго прадаваць праз гуказапісваючыя прадпрыемствы, але іх ніхто не хацеў чуць. Альбом прадавалі або проста раздавалі за дарма самі сваім знаёмым і сябрам. Першым хто згадзіўся прадаваць сьпевы гурту быў Дэнел Мілер. Ён меў сваё прадпрыемтва па продажы музыкі. Першым творам, які Дэнел Мілер пачаў прадаваць у сьнежні 1980 і пачатку 1981 году, быў сынгл «Dreaming of Me» (заняла 57 месца ў Брытаніі). Затым была другая песьня «New Life» (заняла 11 месца ў Брытаніі). Потым была песьня «Just Can't Get Enough». Яна заняла месца ў дзясяцы найлепшых песьняў Брытаніі. Гэта адзіная песьня, на відэа якой быў зьняты Вінс Кларк (пазьней ён сышоў з гурту). У лістападзе 1980 году альбом Speak & Spell заняў месца ў дзясяцы найлепшых альбомаў Брытаніі.

Адыход Кларка, прыход Уайлдара (1981—1982)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Пасьля розгаласу гурту Кларк пачаў сябе адчуваць няёмка ў ролі зоркі. Яму бракавала часу на свае справы. Увесь час ён павінен быў здымацца, выступаць, езьдзіць па краіне. Гэта прывяло яго да думкі аб сыходзе з гурту. Кларк разам з Элісанам Мае стварыў гурт Язу, які меў пэўны посьпех і спрабаваў канкураваць з Depeche Mode. Месца Кларка ў гурце Depeche Mode заняў Гор. Ён пачаў пісаць песьні для гурту. У студзені 1982 году гурт выдаў першы сынгл бяз Кларка «See You». Сянгл заняў 6 месца ў Брытаніі. Летам 1982 гопа гурт пачынае працу над другім альбомам. Яны запісваюць песьні «The Meaning of Love», «Leave in Silence». У 1982 годзе гурт пачынае езьдзіць па Брытаніі з выступамі.

Працяг дзейнасьці гурту, яго замежная слава (1983)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1983 годзе гурт працуе з Гарэтам Джонсам (ён прадае песьні гурту ў Брытаніі) й Дэвідам Бавэ ва ўсходнім Бэрліне (прадае песьні ў заходняй Нямеччыне). Свае творы гурт пачынае рабіць у стыле прамысловага року. Тэмы песень зьвязаныя з грамадзкім жыцьцём, напрыклад песьня «Everything Counts». Яна заняла 6 месца ў Брытаніі, 30 ў Ірляндыі, меў розгалас у такіх краінах, як Швайцарыя, Швэцыя, ПАР, заходняя Нямеччына. Пачынаюцца выступы ў заходняй Эўропе.

Найлепшыя гады гурту (1984—1997)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Паза межамі Брытаніі гурт меў посьпех толькі ў заходняй Эўропе і Аўстарліі. Былі спробы праславіцца ў ЗША, але ня вельмі гэта ўдалося. У сакавіку 1984 году гурт запісаў песьню «People Are People». Яна заняла высокія месцы ў заходняй Эўропе (4 — Брытанія, 2 — Ірляндыя, 1 — Швайцаря, заходняя Нямеччына). Яе слухалі нават ў Польшчы (краіна тады знаходзілася пад уплывам СССР і заходнія сьпявакі цяжка маглі слухацца ў адкрытую). У верасьні 1984 году выйшаў альбом Some Great Reward. Ён меў асабістую тэматыку. Песьні былі аб каханьні, аб пачуцьцях. Сярод іх песьні аб разбэшчаным каханьні «Master and Servant», адносінах у падлеткаў «Lie to Me». Была таксама створана баляда Горам «Somebody». Гэта была першая песьня, дзе Гор сам сьпяваў. У 1984 годзе гурт выступіў у Гамбургу (места ў Нямеччыне). Выступ быў зьняты на відэа. Гэта было першае вядомае відэа выступу гурту. Нават сёньня яно карыстаецца папулярнасьцю сярод прыхільнікаў Depeche Mode. У ліпені 1985 году гурт выстураў у савецкіх Вугоршчыне (места Будапэшт), Польшчы (места Варшава). Depeche Mode пачаў карыстацца папулярнасьцю сярод готаў — маладзёвага руху, які нелюбіў тагачасную культуру заходняй Эўропы.

Black Celebration (1986)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1986 годзе гурт выпусьціў сынгл «Stripped» ды альбом Black Celebration. Гурт усё больш аддаляецца да прамысловага року. Яго песьмі становяцца ўсё больш марукотнымі не вясёлымі.

Music for the Masses and 101 (1987—1988)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1987 годзе быў выпушчаны альбом Music for the Masses. Песьні «Strangelove», «Never Let Me Down Again» і «Behind the Wheel» не карыстаюцца любоўю ў Брытаніі, але маюць посьпех па за межамі яе ў заходняй Эўропе. Гурт едзе па Эўропе з выступамі. У 1988 годзе Depeche Mode выступае ў ЗША, дзе на выступе ў месьце Пасадэне сабралося больш за 60 000 чалавек.

Violator і працяг дзейнасьці гурту (1989—1991)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1989 годзе выдаецца сынгл «Personal Jesus». Гэта адна з найвядомейшых песень гурту. Сынгл займае 13 месца ў Брытаніі й зьяўляецца самым прадаваемым сынглам Depeche Mode. Гэтую песьню нават парерабілі на беларускую мову гурт НРМ. У студзені 1990 году ствараецца яшчэ адна вядомая песьня «Enjoy the Silence». Яна займае 6 месца ў Брытаніі. Значнае месца песьня мае ў заходняй Эўропе й ЗША. Новы альбом Violator таксама дае значную вядомасьць для гурту.

Songs of Faith and Devotion і сыход Уайлдара (1992—1996)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Залежнасьць Дэвіда Гаана ад наркотыкаў усё больш уплывае на яго паводзіны. У чэрвені 1995 году Алана Ўайлдар абвяшчае аб адыходзе з гурту. Ён пачынае ўласную дзейнасьць. Піша свае песьні.

Крызіс гурту (1997-па сёньняшні дзень)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Дэвід Гаан усё больш залежыць ад наркотыкаў. Пісаньне песьняў амаль заканчваецца. Гор спрабуе аднавіць творчую дзейнасьць гурту (песьня for «Sister Of Night» была абнародавана ў ЗША), але без вынікова. Пачынаюць хадзіць чуткі аб распадзе гурту. Новы альбом песень Ultra мае пэўны посьпех, але гурт ня езьдзіць па сьвеце для падтрымкі альбома, як гэта было раней. Гурт выпускае шмат пераробак сваіх старых вядомых песень.

Exciter (2001—2004)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 2001—2002 годах гурт выпускае альбом Exciter, сынглы «Dream On», «I Feel Loved», «Freelove» і «Goodnight Lovers». У 2003 годзе Дэвід Гаан выпусьціў свой уласны альбом Paper Monsters, а Гор у 2003 годзе свой альбом Counterfeit.

Playing the Angel (2005—2007)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Выступ у Брэмене ў Нямеччыне, чэрвень 2006

У кастрычніку 2005 году выпушчаны альбом Playing the Angel і сынгл «Precious». У жніўні 2007 году Дэвід Гаан выпусьціў свой другі альбом Hourglass.

Sounds of the Universe (2008—2011)[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

«Wrong» быў напісаны ў 2009 годзе для альбома Sounds of the Universe.

Delta machine[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 2013 годзе выйшаў альбом «Delta machine», пасьля яго гурт правёў буйное турнэ па ўсім сьвеце з больш за 100 канцэртамі.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Depeche Modeсховішча мультымэдыйных матэрыялаў

Depeche Mode
Дэйвід Гаан | Мартын Гор | Эндру Флэтчар

Вінс Кларк | Алан Уайлдэр

Дыскаграфія
Студыйныя альбомы: Speak and Spell | A Broken Frame | Construction Time Again | Some Great Reward | Black Celebration | Music for the Masses | Violator | Songs of Faith and Devotion | Ultra | Exciter | Playing the Angel | Sounds of the Universe | Delta Machine
Трыб'юты: For the Masses | A Techno Tribute to Depeche Mode | Color Theory presents Depeche Mode | Personal Depeche
Самотнікі: Dreaming of Me | New Life | Just Can't Get Enough | See You | The Meaning of Love | Leave in Silence | Get the Balance Right | Everything Counts | Love, in Itself | People Are People | Master and Servant | Blasphemous Rumours / Somebody | Shake the Disease | It's Called a Heart | Stripped/ But Not Tonight | A Question of Lust | A Question of Time | Strangelove | Never Let Me Down Again | Behind the Wheel | Little 15 | Everything Counts (Live) | Personal Jesus | Enjoy the Silence | Policy of Truth | World in My Eyes | I Feel You | Walking in My Shoes | Condemnation | In Your Room | Barrel of a Gun | It's No Good | Home | Useless | Only When I Lose Myself | Dream On | I Feel Loved | Freelove | Goodnight Lovers | Enjoy the Silence 04 | Precious | A Pain That I'm Used To | Suffer Well | John the Revelator / Lilian | Martyr | Wrong | Peace | Fragile Tension" / "Hole to Feed | Personal Jesus 2011 | Heaven | Soothe My Soul | Should Be Higher