Ангельская мова

Ангельская English
Ужываецца ў	ЗША, Вялікабрытаніі, Канадзе, Аўстраліі і іншых краінах
Рэгіён	Галоўным чынам Заходняя Эўропа, Паўночная Амэрыка, Аўстралія, Азія
Колькасьць карыстальнікаў	Для 340 мільёнаў зьяўляецца роднай. Для 600 мільёнаў — другой.
Клясыфікацыя	Індаэўрапейская  Германскія   Заходнегерманскія    Старасаксонская     Стараангельская      Ангельская
Афіцыйны статус
Рэгулюецца	—
Код мовы
ISO 639-1	en
ISO 639-2(B)	eng
ISO 639-2(T)	eng
SIL	ENG

Анге́льская мо́ва (па-ангельску: English / the English language) адносіцца да заходняе падгаліны германскае галіны індаэўрапейскае моўнае сям’і.

Анге́льская мо́ва

Ангельская мова паходзіць ад мовы германскіх плямёнаў (фрызаў, англаў, саксаў ды ютаў), якія перасяліліся ў Брытанію ў 5 стагодзьдзі. Зь іх дыялектаў утварылася стараангельская мова. Пасьля нарманскага заваяваньня ў 1066 годзе ў стараангельскую мову перайшло шмат францускіх словаў. У выніку гэтага, а таксама зьнікненьня часткі інфлексіяў, зьяўляецца сярэднеангельская мова. Сьледам за тым адбыліся значныя зьмены ў вымаўленьні, якія прывялі да ўзьнікненьня (каля 1500 году) сучаснае ангельскае мовы.

На дадзены час існуе вялікая колькасьць рэгіянальных дыялектаў ангельскае мовы (брытанская ангельская, шатляндзкая ангельская, амэрыканская ангельская, індыйская ангельская і гэтак далей).

Альфабэт і правапіс

Ангельская мова выкарыстоўвае наступны варыянт лацінскага альфабэту: Aa Bb Cc Dd Ee Ff Gg Hh Ii Jj Kk Ll Mm Nn Oo Pp Qq Rr Ss Tt Uu Vv Ww Xx Yy Zz.

Зрэдку, пераважна ў старых тэкстах, можна сустрэць лігатуры: encyclopædia (звычайнае сучаснае напісаньне — encyclopaedia або encyclopedia). У запазычаньнях могуць захоўвацца літары іншых абэцэдаў: façade.

Артаграфія не фаналягічная.

Вонкавыя спасылкі

• Roman Phonetic Alphabet for English

 Ангельская мова — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў