Санскрыт

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.

Перайсьці да: навігацыя, пошук
Санскрыт (संस्कृतम्)
Ужываецца ў: Індыі, Нэпале, Банґлядэшы
Рэгіён:
Колькасьць карыстальнікаў: каля 50 000
Клясыфікацыя: Індаэўрапейская
Афіцыйны статус
Афіцыйная мова ў: Індыі
Рэгулюецца: няма афіцыйнага рэгулятара
Код мовы
ISO 639-1 sa
ISO 639-2(B) san
ISO 639-2(T) san
SIL san

Санскрыт (дэванагары: संस्कृतम्) — адна з найстарэйшых вядомых моваў, клясычная мова Індыі, літургічная мова індуізму, будызму і джайнізму, адна з 22 афіцыйных моваў Індыі. Санскрыт, мова Ведаў і клясычнай індыйскай культуры, грае істотную ролю перадусім у індуізьме. Гэта - клясычная мова брахманаў, упершыню сыстэматызаваная Паніні ў 4 ст. да Н. Хр.

Узьнік, як мяркуецца, каля 1200 г. да Н. Хр., выкарыстоўваная ў гэты час ведыйская мова аднак адрозьніваецца ад клысчнага санскрыта.

Дзеля ўзбагачэньня мовы гінды выкарыстоўваліся вельмі многія санскрыцкія словы. Ужо колькі стагодзьдзяў як санскрыт запісваецца перадусім пісьмовасьцю дэванагары, але часам і мясцовымі пісьмовасьцямі.

Сёньня санскрыт збольшага "мёртвая" мова, падобна лаціне, але ён застаецца па-ранейшаму сьвятой мовай індуістаў, бо ўсе сьвятыя пісаньні іх ад Ведаў з Упанішадамі да Бгават-Гіты напісаныя на санскрыце дый часьцяком так і выкарыстоўваюцца. Санскрыт таксама выкарыстоўваецца ў рэлігійных рытуалах, як то набажэнствах, вясельлях і памінаньні мёртвых.

Урывак з Новага Запавету (Ян 3:16) (1863) у санскрыцкім перакладзе

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

Commons-logo.svg  Санскрытсховішча мультымэдыйных матэрыялаў