Славацкая мова

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Славацкая
Slovenčina
Ужываецца ў Славаччыне, Чэхіі, ЗША, Вугоршчыне і іншых краінах
Рэгіён Цэнтральная Эўропа
Колькасьць карыстальнікаў больш за 6 мільёнаў
Клясыфікацыя

Індаэўрапейская
 Славянская
  Заходнеславянскія

    Славацкая
Афіцыйны статус
Афіцыйная мова ў Славаччыне, Эўразьвязе і Ваяводзіне (Сэрбія)
Рэгулюецца Славацкая Акадэмія Навук (Лінгвістычны інстытут Людавіта Штура)
Код мовы
ISO 639-1 sk
ISO 639-2(B) slo
ISO 639-2(T) slk
SIL slo

Славацкая мова (па-славацку: slovenčina, slovenský jazyk) — славянская мова індаэўрапейскай моўнай сям’і. Адносіцца да заходнеславянскай падгрупы (разам з чэскай, польскай, горна- і дольнасорбскай мовамі). Славацкую мову ўжывае каля 6 мільёнаў чалавек. Мае шмат агульных рысаў з чэскай мовай.

Славацкія дыялекты даволі адрозныя паміж сабой.

Вылучаюць тры буйныя групы дыялектаў:

  • усходнеславацкія дыялекты
  • цэнтральнаславацкія
  • заходнеславацкія

Абэцэда[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У славацкім альфабэце выкарыстоўваюцца лацінскія літары (малыя і вялікія), некаторыя з дыякрытычнымі знакамі.

Лацінская літара Славацкая назва літары Лацінская літара Славацкая назва літары
A a а кратке M m эм
Á á а длге N n эн
Ä ä а прэгласковане Ň ň нь
B b бэ O o о кратке
C c цэ Ó ó о длге
Č č чэ Ô ô о с воканём
D d дэ тврдэ P p пэ
Ď ď дь мекке Q q квэ
Dz dz дз R r эр кратке
Dž dž дж Ŕ ŕ эр длге
E e э кратке S s эс
É é э длге Š š эш
F f эф T t тэ тврдэ
G g гэ Ť ť ть мекке
H h га U u у кратке
Ch ch ха Ú ú у длге
I i і мекке кратке V v вэ
Í í і мекке длге W w вэ двоітэ
J j й X x ікс
K k ка Y y і тврдэ кратке
L l эл тврдэ Ý ý і тврдэ длге
Ĺ ĺ эл длге Z z зэт
Ľ ľ ль мекке Ž ž жэт

Глядзіце таксама[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]