Буйнавічы

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі.
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Буйнавічы
Першыя згадкі: 1551
Вобласьць: Гомельская
Раён: Лельчыцкі
Сельсавет: Буйнавіцкі
Вышыня: 139 м н. у. м.
Насельніцтва: 1079 (2000)
Колькасьць двароў: 460
Тэлефонны код: +375 2356
Паштовы індэкс: 247862
Аўтамабільны код: 3
Геаграфічныя каардынаты: 51°51′59.7″ пн. ш. 28°32′46.2″ у. д. / 51.866583° пн. ш. 28.546167° у. д. / 51.866583; 28.546167Каардынаты: 51°51′59.7″ пн. ш. 28°32′46.2″ у. д. / 51.866583° пн. ш. 28.546167° у. д. / 51.866583; 28.546167
Буйнавічы на мапе Беларусі
Буйнавічы
Буйнавічы
Буйнавічы

Бу́йнавічы[1]вёска ў Лельчыцкім раёне Гомельскай вобласьці, за 22 км на паўночны ўсход ад раённага цэнтру Лельчыцы, за 45 км ад чыгуначнай станцыі Ельск, на шашы ГлушкавічыМазыр (Р36), на левым беразе ракі Балотніца (прыток Убарці). Буйнавічы ўваходзяць у склад і зьяўляюцца цэнтрам Буйнавіцкага сельсавету і камунальнага сельскагаспадарчага прадпрыемства «Буйнавічы».

Зьмест

[рэдагаваць] Гісторыя

Па пісьмовых крыніцах вядомы з 1551 году, як сяло ў складзе Вялікага княства Літоўскага, зьяўляліся казённай уласнасьцю.

У 1793 годзе пасьля другога падзелу Рэчы Паспалітай апынуліся ў складзе Расейскай імпэрыі, цэнтар воласьці Мазырскага павету Менскай губэрні.

З 20 жніўня 1924 году Буйнавічы — цэнтар сельсавету.

У 1943 годзе нямецка-фашысцкія захопнікі спалілі ўсю вёску і загубілі 58 жыхароў. Усяго за гады вайны гітлераўцы забілі 79 жыхароў.

[рэдагаваць] Насельніцтва

  • 1886 год — 56 двароў, 560 жыхароў
  • 1909 год — 147 двароў, каля 1 тыс. жыхароў; маёнтак — 1 двор, 12 жыхароў
  • 1917 год — 214 двароў, 1188 жыхароў; маёнтак — 1 двор, 6 жыхароў
  • 1940 год — 420 двароў, 1357 жыхароў
  • 2000 год — 460 двароў, 1079 жыхароў

[рэдагаваць] Інфраструктура

Сярэдняя школа, Дом культуры, комплексны прыёмны пункт бытавога абслугоўваньня насельніцтва, бібліятэка, лякарня, аптэка, вэтэрынарны пункт, аддзяленьне сувязі, кафэ, дзіцячы сад, аддзяленьне ААТ «Беларусбанк», філія Лельчыцкай дзіцячай школы мастацтваў, 4 крамы.

[рэдагаваць] Інфармацыя для турыстаў

[рэдагаваць] Помнікі архітэктуры

  • Царква. Пабудаваная ў 1803 годзе на сродкі мясцовага насельніцтва.
  • Цагляная царква. Пабудаваная ў 1996 годзе.

[рэдагаваць] Страчаная спадчына

  • Царква

[рэдагаваць] Крыніцы

  1. ^ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Гомельская вобласць: нарматыўны даведнік / Н. А. Багамольнікава і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2006. — 382 с. ISBN 985-458-131-4.

[рэдагаваць] Літаратура

  • Памяць: Гіст.-дакум. хроніка Лельчыцкага раёна. — Мн.: Паліграфафармленне, 2002. — 606 с.: іл.

[рэдагаваць] Вонкавыя спасылкі

Асабістыя прылады
Прасторы назваў

Варыянты
Дзеяньні
Навігацыя
Удзел
Інструмэнты
На іншых мовах