Джэф Бэк

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Джэф Бэк
Джэфры Арнальд Бэк
Джэф Бэк у Мэльбурне, Аўстралія
Джэф Бэк у Мэльбурне, Аўстралія
Дата нараджэньня 24 чэрвеня 1944 году
Месца нараджэньня Лёндан
Гады творчасьці 1962 — цяперашні час
Краіна Вялікабрытанія
Інструмэнты Гітара, электрагітара
Жанры Інструмэнтальны рок, блюз, рок, гард-рок, джаз-фьюжн
Гурты The Yardbirds, The Jeff Beck Group, The Honeydrippers, Upp, Beck, Bogert & Appice, Big Town Playboys
Лэйблы EMI, Epic Records
www.jeffbeck.com

Джэф Бэк (анг. Jeff Beck, поўнае імя Джэфры Арнальд Бэк, анг. Geoffrey Arnold Beck; 24 чэрвеня 1944, Лёндан) — брытанцкі рок-музыка, гітарыст. Нараўне з Эрыкам Клэптанам і Джымі Пэйджам ўдзельнічаў у рок-гурце The Yardbirds. Пяціразовы ўладальнік прэміі «Грэмі». Займае 14-е месца ў сьпісе «100 найвялікшых гітарыстаў усіх часоў» журнала Rolling Stone.[1] 4 красавіка 2009 года ўведзены ў «Залю славы рок-н-рола»[2]. Узнагарода была ўручана Джымі Пэйджам.[3]

Творчасьць Бэка аказала вялікі ўплыў на такія стылі музыкі як блюз-рок, гард-рок, джаз-фьюжн і іншыя.

Біяграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Першыя гады жыцьця[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Джэф Бэк нарадзіўся ў 1944 годзе ў сям’і Арнальда і Этель Бэк. Ва ўзросьце дзесяці гадоў пачаў сьпяваць у царкоўным хоры. У юнацтве пачаў іграць на запазычаных гітарах. Апаслья некалькі разоў спрабаваў сам зрабіць гітару. Аб адным з такіх інструмэнтаў распавядаецца ў кнізе Мо Фостэра, які цытуе словы Бэка:

«Строй быў такім дрэнным, што іграць магчыма было толькі з кападастрам на пятым ладзе… Я быў зацікаўлены ў электрагітары яшчэ перад тым, як ня ведаў адрозьненьняў паміж электрычнай і акустычнай. Электрагітара бачылася цалкам займальнай драўлянай даской з ручкамі і пераключальнікамі. Мне неабходна было мець такую.»

Foster, Mo. 17 Watts? The Birth of British Rock Guitar. Sanctuary Publishing

Пачатак кар’еры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Джэф Бэк распачаў сваю кар’еру ў 1960-х, працуючы сэсіённым гітарыстам. У сакавіку 1965 года Бэк замяніў Эрыка Клэптана ў The Yardbirds па парадзе Джымі Пэйджа, які быў іх першапачатковым выбарам. Падчас працы Джэфа з The Yardbirds гурт запісаў большасьць з асабістага Топ-40 песьняў. Разам з The Yardbirds Бэк запісаў толькі адзін студыйны альбом — Roger The Engineer, выпушчаны ў 1966 годзе.

У студзені 1967 года Джэф Бэк заснаваў новы гурт з назвай The Jeff Beck Group, у якім ён выконваў ролю лідэр-гітарыста. Таксама ўдзельнікамі былі: сьпявак Род Сцьюарт, бас-гітарыст Роньні Вуд, піяніст Нікі Хопкінс і бубнач Мікі Ўольлер.

Гурт выпусьціў два альбомы на Columbia Records: Truth (жнівень 1968) і Beck-Ola (ліпень 1969). Альбомы сталі вельмі папулярнымі. Пасьля іх запісу й некалькіх тураў гурт распаўся.

У 1971 годзе Джэф Бэк вырашыў аднавіць The Jeff Beck Group у новым складзе: гітарыст і сьпявак Бобі Тэнч, піяніст Макс Мідлтан і бас-гітарыст Клайв Чэман. У новым складзе гучаньне гурта значна адрозьнівалася ад першапачатковага.

Rough and Ready (кастрычнік 1971) быў першым альбомам, запісаным The Jeff Beck Group у адноўленым складзе. Альбом уключаў элемэнты соўлу, рытм-н-блюзу, джазу.

Другі альбом з назвай Jeff Beck Group (ліпень 1972) быў запісаны ў студыі TMI у Мэмфісе, штат Тэнэсі. Альбом паказваў вялікі ўплыў соўлу: пяць зь дзевяці трэкаў былі кавэрамі на песьні амэрыканскіх выканаўцаў. А трэк «I Got to Have a Song» быў першай з чатырох песьняў Сьціві Ўандэра, на якія зрабіў кавэры Джэфф Бэк. Пасьля рэлізу гурт The Jeff Beck Group афіцыйна быў распушчаны.

Джэф Бэк ў 1973

Бэк пачаў супрацоўнічаць з бас-гітарыстам Цімам Богертам (Tim Bogert) і ўдарнікам Кэрмайнам Эпьпісам. Джэф неадкладна распачаў тур зь імі шчэ як The Jeff Beck Group, каб выканаць свае абавязацельствы перад прамоўтэрам. Таксама ў гэтым складзе ўдзельнічалі сьпявак Кім Мілфард і піяніст Макс Мідлтан. Мілфард пасьля шасьці выступленьняў быў заменены Бобі Тэньчам. Пасьля гэтага туру Тэньч і Мідлтан пакінулі гурт.

Наступным этапам было трыё Beck, Bogert & Appice. У красавіку 1973 года яны выпусьцілі альбом Beck, Bogert & Appice. Альбом ня быў камерцыйна пасьпяховым, але вялікай папулярнасьцю карыстаўся кавэр на песьню Сьціві Ўандэра «Superstition».

3ь ліпеня 1973 года Джэф прыняў удзел у туры Ziggy Stardust Tour Дэйвіда Боўі. Гэтае шоў было запісанае на відэа, але ніводзін рэліз гэтага запісу ня ўлучаў у сабе выступленьне з Бэкам. Ён граў «The Gean Genie», «Love Me Do» і «Around and Around».

На працягу кастрычніка 1973 года Джэф Бэк прымаў удзел у запісе альбома Майкла Фэнлі [4] «Lane Charger». У гэты ж час працаваў з гуртом Hummingbird.

Beck, Bogert & Appice скончыў існаваньне ў красавіку 1974 года шчэ да таго, як іх другі альбом Beck, Bogert & Appice Live in Japan быў скончаны. Матэрыял быў запісаны падчас іх туру па Японіі ў 1973 годзе. Альбом быў выпушчаны на лэйбле Epic/Sony ў 1975 годзе.

Пасьля некалькіх месяцаў адпачынку Бэк пачаў працаваць над новымі ідэямі. У кастрычніку 1974 года гітарыст пачаў запіс у студыі AIR. Ён супрацоўнічаў з Максам Мідлтанам, бас-гітарыстам Філам Чынам і бубначом Рычардам Бэйлі. Blow by Blow (сакавік 1975), народжаны падчас гэтых сесій, дэманстраваў вялікае майстэрства Бэка ў джаз-року і зьяўляецца найбольшым камэрцыйным посьпехам гітарыста.

У красавіку-траўні 1975 года Джэф Бэк адыграў тур па ЗША разам з сабраным для гэтага гуртом. Падчас гэтага туру музыка прыняў удзел у фестывалю «World Rock Festival».

Гітарыст вярнуўся ў студыю й запісаў альбом Wired (1976) у супрацоўніцтве з ударнікам і кампазытарам Нарада Майклам Ўолдэнам і піяністам Янам Гамэрам. Каб падтрымаць альбом, Бэк аб’яднаўся з гуртом Jan Hammer Group і, выступіўшы ў падтрымку Элвіна Лі ў траўні 1976, яны адправіліся ў доўгі сусьветны тур на сем месяцаў. У выніку быў запісаны й выпушчаны канцэртны альбом Jeff Beck with The Jan Hammer Group — Live (1977).

Пасьля туру па Японіі (лістапад 1978 года) Джэф Бэк пачаў працаваць над новым альбомам у студыі Ramport Studios. Запіс працягнуўся да 1979 года. Канчатковым вынікам стаў рэліз There and Back у чэрвені 1980 года. Тры трэкі было складзена й запісана зь Янам Гамэрам, пяць — зь піяністам Тоні Хімасам. Альбом быў падтрыманы насычаным турам па ЗША, Японіі й Злучаным Каралеўстве.

1980-я[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У 1981 годзе гітарыст удзельнічаў у серыі гістарычных выступленьняў з Эрыкам Клэптанам на The Secret Policeman’s Other Ball шоў. Разам зь ім Бэк выканаў «Crossroads», «Further On Up The Road» і ўласна аранжыраваную «Cause We’ve Ended As Lovers» Сьціві Ўандэра. Таксама ён выступіў у фінале разам з Клэптанам, Сьцінгам (Sting), Філам Колінзам і іншымі. Усё гэта можна было пачуць і ўбачыць на выпушчаным пазьней канцэртным альбоме і відэа, якія мелі сусьветны посьпех у 1982 годзе.

Бэк вяртаўся ў студыю перыядычна. Альбом Crazy Legs (1993) з відавочным уплывам ракабілі быў запісаны з The Big Town Play Boys.

Уплыў[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Па словах Джэфа Бэка найвялікшы ўплыў на яго мелі Лэс Пол, Кліф Гэллап, Джын Вінцэнт[5], Чэт Эткінс, Джанга Рэйнхарт, Лоньні Мак[6], Джон Маклафлін.

Асабістае жыцьцё[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Бэк апісвае сябе як вэгетарыянца [7]. Вельмі цікавіцца старымі аўтамабілямі Ford. Любіць сам працаваць над іх выглядам і рухавікамі. Джэф жанаты, але ня мае дзяцей.

Дыскаграфія[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • The GTO’s (1967)
  • Truth (1968)
  • Beck-Ola (1969)
  • Rough and Ready (1971)
  • Jeff Beck Group (1972)
  • Beck Bogert and Appice (1973)
  • Beck Bogert and Appice Live (1974)
  • Blow by Blow (1975)
  • Wired (1976)
  • Jeff Beck With the Jan Hammer Group Live (1977)
  • There and Back (1980)
  • Flash (1985)
  • Jeff Beck’s Guitar Shop (1989)
  • Beckology (1991)
  • Frankie’s House (1992)
  • Crazy Legs (1993)
  • Who Else! (1999)
  • You Had It Coming (2001)
  • Jeff (2003)
  • Emotion And Commotion (2010)

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы і заўвагі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ Jeff BeckRolling Stone Music | Lists. Праверана 2010-07-12
  2. ^ Run-D.M.C., Metallica nominated for Rock & Roll Hall of Fame Associated Press 22 верасьня 2008
  3. ^ The Associated Press: Run-DMC, Metallica lead list of 2009 Rock Hall
  4. ^ Thomas, Bryan.Michael Fennely
  5. ^ Інтэрв’ю Джэфа Бэка The Guitar Magazine' Vol 3 No 4
  6. ^ Інтэрв’ю журналу Mojo, чэрвень 2009
  7. ^ Douglas J Noble Interview outtakes Guitar Magazine Vol 3 No 5 / The Jeff Beck Bulletin issue 3, Fall 1994


Commons-logo.svg  Джэф Бэксховішча мультымэдыйных матэрыялаў