Уладзімер-Валынскі

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Уладзімер-Валынскі
Володимир-Волинський
Vo vol s.png Vo vol h.png
Герб Уладзімера-Валынскага Сьцяг Уладзімера-Валынскага
Першыя згадкі: 988
Магдэбурскае права: 17 ліпеня 1509
Вобласьць: Валынская
Плошча: 16,05 км²
Насельніцтва: 38 429 (2009)
Тэлефонны код: +380-3342
Паштовы індэкс: 44700-44709
Геаграфічныя каардынаты: 50°50′53″ пн. ш. 24°19′20″ у. д. / 50.84806° пн. ш. 24.32222° у. д. / 50.84806; 24.32222Каардынаты: 50°50′53″ пн. ш. 24°19′20″ у. д. / 50.84806° пн. ш. 24.32222° у. д. / 50.84806; 24.32222
Уладзімер-Валынскі на мапе Ўкраіны
Уладзімер-Валынскі
Уладзімер-Валынскі
Уладзімер-Валынскі
Commons-logo.svg Галерэя здымкаў у Wikimedia Commons
Меская рада

Уладзімер-Валынскі (па-ўкраінску: Володимир-Волинський) — места абласнога падпарадкаваньня ў Валынскай вобласьці Ўкраіны, на рацэ Луга. Адміністрацыйны цэнтар Уладзімер-Валынскага раёну. Плошча 16,05 км². Насельніцтва 38 429 чал. (2009).

Знаходзіцца за 72 км ад Луцку. Чыгуначная станцыя на лініі КовельЧырвонаград.

Гісторыя[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Насельніцтва[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • 1861 — 5905 чал., у тым ліку 810 каталікоў і 3953 юдаісты.[2]
  • 1911 — 15 621 чал., зь их 7060 юдаістаў (45,2%), 6610 праваслаўных (42,31%), 1901 каталікоў (12,17%).
  • 1935 — 21 177 чал., зь іх 11 210 палякаў (41,25%), 10 406 габрэяў (38,29%), 5025 украінцаў (18,49%), 536 прадстаўнікоў іншых нацыянальнасьцяў (1,97%).
  • 1970 — 28 тыс. чал.[3]
  • 1991 — 40,3 тыс. чал.[4]
  • 2009 — 38 429 чал.

Выдатныя мясьціны[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Будынак вайсковага камісарыяту (былы Афіцэрскі сход, 1900)
  • Будынак гістарычнага музэя (1912)
  • Земляныя валы старажытнарускага гарадзішча (X—XIII стагодзьдзі)
  • Камяніца генэрала Чарнаглазава (узор драўлянай архітэктуры, 1879)
  • Касьцёл езуітаў (1776, цяпер царква Раства Хрыстова)
  • Касьцёл Сьв. Яўхіма і Ганны (1772)
  • Кірха (1929, цяпер царква Сьв. Язафата)
  • Кляштар дамініканаў (1789)
  • Ладамірскія могілкі (магілы вядомых месьцічаў, магілы ваяроў расейскага і савецкага войска)
  • Царква Сьв. Георгія (вайсковы храм, 1908)
  • Царква Сьв. Міколы (1780)
  • Царква-ратонда Сьв. Васіля (XIII—XIV стагодзьдзі)
  • Усьпенская царква (Мсьціславаў храм, 1156—1160) — найстаражытнейшы храм Валыні, пахавальня галіцка-валынскіх князёў

Галерея[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Месты-сябры[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Выдомыя асобы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  1. ^ а б в Валерый Паўднякоў. Уладзімір // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 2: Кадэцкі корпус — Яцкевіч. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 686
  2. ^ Włodzimierz // Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага і іншых славянскіх краёў(пол.). Tom XIV: Worowo — Żyżyn. — Warszawa, 1895. S. 169
  3. ^ Владимир-Волынский // Большая советская энциклопедия, 3-е изд.: в 30 т. / Гл. ред. А.М. Прохоров. — М.: Сов. энциклопедия, 1969—1978.
  4. ^ Владимир-Волынский // Большой энциклопедический словарь / Гл. ред. В. П. Шишков. — М.: НИ «Большая Российская энциклопедия», 1998. — 640 с.: ил. ISBN 5-85270-262-5.

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Commons-logo.svg  Уладзімер-Валынскісховішча мультымэдыйных матэрыялаў