Этаноль

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Будова малекулы этанолу

Этано́л, або эты́лавы сьпірт, або мэтылкарбіно́л, або ві́нны сьпірт, або гідраксі́д пэнтагідрадыкарбо́нія (C2H5OH, або CH3-CH2-OH) — другі прадстаўнік гамалягічнага раду аднаатамных сьпіртоў.

Дзейны кампанэнт алькагольных напояў. Зьмешваецца з вадой у любой прапорцыі.

Атрыманьне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Існуе два асноўныя шляхі атрыманьня этанолу: мікрабіялягічны (сьпіртавае закісаньне) і сынтэтычны (гідратацыя этылену).

Закісаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Сьпіртавае акісаньне — вядомы з даўніх часоў спосаб атрыманьня этылавага сьпірту праз закісаньне арганічных прадуктаў, якія ўтрымліваюць вугляводы (вінаград, плады і г. д.) пад узьдзеяньнем фэрмэнтаў дрожджаў і бактэрыяў. Аналягічна выглядае перапрацоўка крухмалу, бульбы, рысу, кукурузы. Гэтая рэакцыя даволі складаная, яе раўнаньне выглядае наступным чынам:

C6H12O6 → 2C2H5OH + 2CO2

У выніку закісаньня атрымліваецца рошчына, масавая доля этанолу ў якой не перавышае 15%, таму што пры мацнейшай канцэнтрацыі дрожджы звычайна гінуць. Атрыманы гэтым шляхам этанол мае быць ачышчаны і канцэнтраваны, звычайна шляхам дыстыляцыі.

Гідратацыя этылену[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

У прамысловасьці разам з закісаньнем выкарыстоўваецца спосаб атрыманьня этанолу праз гідратацыю этылену.

Выкарыстаньне[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Этанол выкарыстоўваецца ў якасьці паліва (у чыстым выглядзе і ў якасьці складніку), у хімічнай прамысловасьці, у мэдыцыне, для стварэньня парфумаў, вельмі шырока ў харчовай прамысловасьці — вытворчасьці алькагольных напояў.