Вецер, які гайдае ячмень

Зьвесткі зь Вікіпэдыі — вольнай энцыкляпэдыі
Перайсьці да: навігацыі, пошуку
Вецер, які гайдае ячмень
The Wind That Shakes the Barley
Рэжысэр Кен Лоўч
Прадусар Рэбэка О'Браян
У ролях

Кіліен Мёрфі — Дэм'ен О’Донаван
Пэдрык Дэлэні — Тэдзі О’Донаван
Лаям Канінгэм — Дэн

Орла Фіцжэралд — Шынэд
Кампазытар Джордж Фэнтан
Апэратар Бэры Экрайд
Мантаж Джонатан Морыс
Час 127 хвілін
Краіна Францыя/Ірляндыя/Вялікабрытанія/Нямеччына/Італія/Гішпанія
Мова ангельская/гэльская
Профіль на IMDb

Вецер, які гайдае ячмень (па-ангельску: The Wind That Shakes the Barley) — фільм брытанскага рэжысэра Кена Лоўча, зьняты ў жанры ваенна-гістарычнай драмы. Прэм’ера фільму адбылася 18 траўня 2006 году ў Канах (Францыя), аднак сусьветны пракат пачаўся толькі 23 чэрвеня.

У Беларусі пракат адбываўся пад расейскай назвай «Ветер, который качает вереск». Відаць, з гэтай прычыны й распаўсюджаны беларускі пераклад назвы фільму займеў тоеснае значэньне: «Вецер, які гайдае верас»[1]. Аднак, праз гэты гвалт над апошнім словам згубіўся й дадатковы сэнс назвы фільму, які можна патлумачыць зваротам да ангельскага арыгінала. Рэч у тым, што ў ангельскай мове існуе ўстойлівы выраз «to cry barley» (прасіць літасьці ці замірэньня), што якраз суадносіцца з асноўным матывам дадзенай стужкі. Да таго ж, гэтая назва адсылае да ірляндзкай народнай песьні, якую ў фільме сьпявае бабуля галоўнай гераіні — «The Wind That Shakes the Barley».

Сюжэт[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Фільм прысьвечаны падзеям 19201923 гадоў у Ірляндыі: барацьбе ірляндцаў за незалежнасьць сваёй краіны ад ангельскіх калянізатараў і Грамадзянскай вайне, якая распачалася на востраве неўзабаве па здабыцьці часткай краю абмежаванага сувэрэнітэту.

У цэнтры сюжэту — гісторыя двух братоў О’Донаванаў, дачыненьні якіх прайшлі няпросты шлях ад іх супольнай барацьбы на адным баку да ўзаемнай варажнечы. Дэм’ен О’Донаван меркаваў распачаць прыбытковую кар’еру ўрача ў лёнданскім шпіталі й нават ня думаў пра змаганьне супраць ангельцаў, бо цьвяроза разьлічыў, што вайсковая магутнасьць імпэрыі не пакідае партызанам аніякіх шанцаў на пасьпяховы зыход барацьбы. Аднак, нічым не вытлумачальная жорсткасьць ангельскіх наймітаў у дачыненьні да простых ірляндцаў, якую Дэм’ен бачыў на свае вочы, прымусіла яго застацца ў краі й далучыцца да паўстанцаў. Апошняй кропляй у чару нянавісьці стала зьбіцьцё жаўнерамі машыніста (Лаям Канінгэм) і кандуктара цягніка, што адмовіліся перавозіць войскі на забарону свайго прафзьвязу.

Зь цягам часу лякальная барацьба маленькіх ваенізаваных груповак прывяла да падпісаньня Ангельска-Ірляндзкай дамовы 1921 году. Аднак статус дамініёну, якім была «ўганараваная» Рэспубліка, не адпавядаў надзеям большасьці простых ірляндцаў, бо не вырашаў старую праблему эканамічнай залежнасьці іх радзімы ад Брытаніі ды не гарантаваў сацыяльную роўнасьць усіх клясаў насельніцтва. Тэдзі О’Донаван, былы правадыр паўстанцаў, сыходзіць з былых радыкальных пазыцый ды паступае на службу Ірляндзкай вольнай дзяржаве, ягоны брат працягвае барацьбу за сапраўдную незалежнасьць у шэрагах ІРА

Узнагароды[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

  • Залатая пальмавая галіна Канскага кінафэсту 2006 году
  • Лепшая апэратарская праца («European Movie Awards»-2006)
  • Лепшая рэжысура (кінафэст «Лістапад»-2006)

Крыніцы[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]

Вонкавыя спасылкі[рэдагаваць | рэдагаваць крыніцу]