Вэрнэр Карл Гайзэнбэрг
| Вэрнэр Карл Гайзэнбэрг | |
| Werner Karl Heisenberg | |
 |
|
| Нарадзіўся | 5 сьнежня 1901 Вюрцбург, Нямеччына |
|---|---|
| Памёр | 1 лютага 1976 Мюнхэн, Нямеччына |
| Грамадзянства |  Нямеччына |
| Навуковая сфэра | тэарэтычная фізыка |
| Альма-матэр | Мюнхэнскі ўнівэрсытэт |
| Навуковы кіраўнік | Арнольд Самэрфэльд |
| Узнагароды і прэміі | Нобэлеўская прэмія(1932) Мэдаль Макса Плянка(1933) |
Вэ́рнэр Карл Га́йзэнбэрг (па-нямецку: Werner Karl Heisenberg; 5 сьнежня 1091, Вюрцбург, Нямеччына — 1 лютага 1976, Мюнхэн, Нямеччына) — нямецкі фізык-тэарэтык, ляўрэат Нобэлеўскае прэміі (1932), за фундамэнтальны ўнёсак у стварэньне квантавае мэханікі.
Зьмест |
Жыцьцё й кар’ера [рэдагаваць]
Пачатак кар'еры [рэдагаваць]
Хайзэнбэрг нарадзіўся ў Вюрцбургу, (Нямеччына) у сям’і настаўніка клясычнае літаратуры Каспара Эрнеста Аўгуста Гайзэнбэрга па-нямецку: Kaspar Ernst August Heisenberg й яго жонкі Ані Фуклейн па-нямецку: Annie Wecklein.
Ён вывучаў матэматыку й фізыку з 1920 па 1923 гадах у Мюнхэнскім (па-нямецку: Ludwig-Maximilians-Universität München) і Гётынгенскім унівэрсытэтах (па-нямецку: Georg-August-Universität Göttingen). У Мюнхэне ягонымі навуковымі кіраўнікамі былі Арнольд Самэрфэльд і Вільгельм Вэн, у Гётынгене — Макс Борн і Джэймз Франк, матэматыку ён вывучаў з дапамогай Дэвіда Гілбэрта. Дактарат скончыў у 1923 годзе пад кіраўніцтвам Арнольда Самэрфэльда. Хабілітацыю зрабіў у 1924 годзе ў Гётынгене пад кіраўніцтвам Макса Борна.
Гётынген, Капэнгаген і Ляйпцыг [рэдагаваць]
З 1924 па 1927 гады, Гайзенбэрг быў прыватдацэнтам у Гётынгене. Пачынаючы з 17 верасьня 1924 году па 1 траўня 1925 году, пры падтрымцы таварыства "Міжнародны адукацыйны фонд Ракфэлера" па-ангельску: International Education Board Rockefeller Foundation, праводзіў сумесныя дасьледаваньня разам зНільсам Борам дырэктарам Інстытуту Тэарэтычнай фізыкі унівэрсытэту ў Капэнгагене. Гайзэнберг пасьля вярнуўся ў Гётынген разам з Максам Борнам і Паскалем Ёрданам, каб прадоўжыць разбудоўваць сваю тэорыю матрычнай мэханікі, аднаго з сфармуляваньняў кантавай мэханіка. З 1 траўня 1926 года пачаў чытаць лекцыі, як асыстэнт Бора на ўнівэрсытэце Капэнгагене. Менавіта там, ў 1927 годзе Гайзенбэрг адкрыў свой прынцып нявызначанасьці. 23 лютага, Гайзэнбэрг напісаў ліст свайму сябру Вольфгангу Паўлі, з якім быў знаёмы па вучобе ў LMU, дзе апісаў гэты новы прынцып.
У 1927 годзе, Гайзенбэрг атрымаў пасаду звычайнага прафэсара (па-нямецку: ordentlicher Professor) па тэарэтычнай фізыцы й ўзначаліў факультэт фізыкі Унівэрсытэту ў Ляйпцыгу.Лекцыя прысьвечаная яго інаўгурацыі адбылася 1 лютага 1928 году. Адна з першых прац апублікаваных у ляйпцыскі пэрыяд жыцьця была прысьвечана вытлумачэньню фэрамагнэтызму праз прынцып выключэньня адкрыты Вольфгангам Паўлі.
Матрычная мэханіка й Нобэлеўская прэмія [рэдагаваць]
Рух нямецкіх фізыкаў [рэдагаваць]
Другая Сусьветная вайна [рэдагаваць]
Уранавы клюб [рэдагаваць]
Апэрацыя Алсас і апэрацыя Эпсэлён [рэдагаваць]
Пасьля 1945 году [рэдагаваць]
Памёр 1 лютага 1976 у сваім дому ў Мюнхэне ад раку нырак
Унёсак у навуку [рэдагаваць]
Адзін з стваральнікаў квантавае мэханікі. Ляўрэат Нобэлеўскае прэміі па фізыцы (1932, за вялізны ўнёсак у разьвіцьцё квантавае мэханікі.
| Гэта — накід артыкула. Вы можаце дапамагчы Вікіпэдыі, пашырыўшы яго. |
Вонкавыя спасылкі [рэдагаваць]
Вэрнэр Карл Гайзэнбэрг — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў- Развой квантавае мэханікі(анг.) — нобэлеўская лекцыя Вэрнэра Гайзэнбэрга, 11 сьнежня 1933 году
|
||||||||
